Aρχαιολογία & Τέχνη

2012-02-11T17:19:00.000+02:00

H συγκόλληση και η συντήρηση των κεραμικών ευρημάτων

2012-01-23T11:16:00.000+02:00

Διάλεξη του Μισέλ Ρογκενμπούκε (Συντηρητής αρχαιοτήτων, μέλος ΕΕΔΙΠ, Παν/μιο Αθηνών) που πραγματοποιείται στο πλαίσιο σειράς επιστημονικών διαλέξεων για την κεραμική της ύστερης αρχαιότητας που διοργανώνει το μουσείο αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης με αφετηρία τη συλλογή βυζαντινής κεραμικής και μικροτεχνίας.

Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2012 στο Μουσείο Αρχαιολογίας και Ιστορίας Τέχνης στη Φιλοσοφική Σχολή της Πανεπιστημιούπολης Ζωγράφου. Είσοδος ελεύθερη. Ώρες 10:30-12:00

Πηγή: Περ/κό Αρχαιολογία online.

O υστερορωμαικός/πρωτοβυζαντινός αμφορέας

2012-01-23T11:03:00.001+02:00

Διάλεξη της Δρ. Χαρίκλειας Διαμαντή που πραγματοποιείται στο πλαίσιο σειράς επιστημονικών διαλέξεων για την κεραμική της ύστερης αρχαιότητας που διοργανώνει το μουσείο αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης με αφετηρία τη συλλογή βυζαντινής κεραμικής και μικροτεχνίας. Μετά το τέλος κάθε διάλεξης θα πραγματοποιούνται κατά περίπτωση πρακτικές ασκήσεις σε εκθέματα του μουσείου.

Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2012 στο Μουσείο Αρχαιολογίας και Ιστορίας Τέχνης στη Φιλοσοφική Σχολή της Πανεπιστημιούπολης Ζωγράφου. Είσοδος ελεύθερη. Ώρες 10:30-12:00.

Πηγή: Περ/κό Αρχαιολογία online

ΜΕΘΩΝΗ Ι-Επιγραφές, χαράγματα και εμπορικά σύμβολα στη γεωμετρική και αρχαϊκή κεραμική από το 'Υπόγειο'

2012-01-07T13:34:00.001+02:00

Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
αίθουσα MC2, επίπεδο "Ν. Σκαλκώτας", 19:00μ.μ.

Το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας διοργανώνει εκδήλωση παρουσίασης των ευρημάτων από τον αρχαιολογικό χώρο της Μεθώνης με αφορμή την επικείμενη έκδοση του τόμου.

Ματθαίος Μπέσιος Επιμέλεια
Γιάννης Τζιφόπουλος Γιάννης Τζιφόπουλος
Αντώνης Κοτσώνας

Η εκδήλωση διοργανώνεται στο πλαίσιο του έργου "Διάλεκτοι της αρχαίας ελληνικής με κομβική ιστορική σημασία για τη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας και πολιτισμικής παράδοσης" και θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 19:00.

Θα μιλήσουν οι:
Λίνα Μενδώνη (Γενική Γραμματέας Πολιτισμού)
Μιχάλης Τιβέριος (Καθηγητής Α.Π.Θ., Ακαδημαϊκός)

Γιάννης Τζιφόπουλος (Αναπληρωτής Καθηγητής Α.Π.Θ.)

Πηγή: [AegeaNet]-Kotsonas Antonis

Πέθανε ο πατέρας της Μυκηναϊκής επιγραφικής

2012-01-04T21:40:00.002+02:00

Ο Emmett L. Bennett σε ηλικία 93 ετών πέθανε στις Ηνωμένες πολιτείες, ο οποίος θεωρήθηκε ο πατέρας της Μυκηναικής επιγραφικής, αφού ο ρόλος του στην αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β' υπήρξε καταλυτικός. Στη μονογραφία του "Οι Πινακίδες της Πύλου" το 1951 δημοσίευσε τον πρώτο οριστικό κατάλογο των συμβόλων της Γραμμικής Β', κάτι που αποτέλεσε το πρώτο βήμα για την ανάγνωση κάθε άγνωστης γραφής.

Πηγή: Περ/κό Αρχαιολογία online

7ο Bazaar Βιβλίων και Αντιγράφων Ελληνικών Μουσείων στο Βυζαντινό Μουσείο

2011-11-28T11:45:00.000+02:00

Στις 2 Δεκεμβρίου έως 4 Δεκεμβρίου 2011 θα πραγματοποιηθεί στο Χριστιανικό και Βυζαντινό Μουσείο το 7ο Bazaar βιβλίων και αντιγράφων Ελληνικών Μουσείων.

Βιβλία, κατάλογοι εκθέσεων, ημερολόγια, σημειωματάρια, σημειωματάρια, αντίγραφα αρχαιολογικών αντικειμένων, είδη κεραμικής τέχνης, χριστουγεννιάτικα στολίδια, παιχνίδια, παζλ, διακοσμητικά είδη κλπ θα πωλούνται με έκπτωση από 40% έως 70%.

Ώρες λειτουργίας του bazaar:

Παρασκευή 2/12 και Σάββατο 3/12 από τις 10:00 έως τις 20:00

και την Κυριακή 4/12 από τις 10:00 έως τις 17:00

Περισσότερες πληροφορίες : Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο

Αρχαιολογικός νόμος (3028-2002)

2011-11-26T16:58:00.000+02:00

Αρχαιολογικός Νόμος 3028/2002

Νόμος για την προστασία των αρχαιοτήτων και της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Blod.gr

2011-10-27T13:28:00.000+03:00

Ένας πολύ καλός ιστότοπος που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του Ιδρύματος Μποδοσάκη είναι το http://www.blod.gr το οποίο συγκεντρώνει και προβάλλει διαλέξεις, ομιλίες και εκδηλώσεις από όλο το φάσμα της επιστημονικής και πνευματικής μας ζωής. Ρίξτε του μια ματιά ;)

Τα μυστικά της αρχαιότερης χριστιανικής επιγραφής γραμμένης στα ελληνικά

2011-10-05T14:25:00.000+03:00

Εκπληκτικά μυστικά της αρχαιότερης χριστιανικής επιγραφής στον κόσμο, η οποία είναι γραμμένη στα ελληνικά, φέρνουν στο φως νέες έρευνες.
Πρόκειται για πληροφορίες που δείχνουν τη σχέση των δημιουργών της με τον αιρετικό φιλόσοφο Βαλεντίνο, αλλά και την επιρροή που είχαν δεχτεί από προχριστιανικά στοιχεία.
Η επιγραφή είναι πέτρινη, με επίσημη ονομασία NCE156. Ανήκει στη συλλογή των Μουσείων του Καπιτωλίου της Ρώμης και χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 2ου αιώνα μ.Χ., όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία βρισκόταν στη μεγαλύτερη ακμή της.
Από την ίδια περίοδο δεν υπάρχουν άλλα χριστιανικά κατάλοιπα γραφής πάνω σε πέτρα, παρά μόνο σε πάπυρο, τα οποία φέρουν αποσπάσματα των ευαγγελίων, γραμμένα με μελάνι.
Ωστόσο η NCE156 καινοτομεί και ως προς το περιεχόμενό της, καθώς δεν αναφέρεται άμεσα στα ευαγγέλια, αλλά παραπέμπει σε χριστιανικές πεποιθήσεις, εμπλουτισμένες με ειδωλολατρικά στοιχεία. Το κείμενο αναφέρει:
"Στο λουτρό μου, οι αδελφοί του νυφικού θαλάμου φέρουν τους πυρσούς,
[εδώ] στις αίθουσές μας πεινούν για τα [αληθινά] δείπνα,
ακόμη και όταν εγκωμιάζουν τον Πατέρα και δοξάζουν τον Υιό.
Εκεί [με τον Πατέρα και τον Υιο] είναι η μοναδική πηγή και ρείθρα της αλήθειας."
(απόδοση από τη μτφ. του κειμένου στα αγγλικά, όπως εμφανίζεται στο Live Science)
Ένας επιστήμονας, ο Γκρέγκορι Σνάιντερ, από το Κολέγιο Ντέιβιντσον της Βόρειας Καρολίνας, που έχει αφιερώσει 50 χρόνια ερευνών στη συγκεκριμένη επιγραφή, πιστεύει ότι πρόκειται για επικήδειο επίγραμμα, που περιλαμβάνει χριστιανικά και ειδωλολατρικά στοιχεία.
"Πρόκειται πράγματι για επιγραφή του 2ου αιώνα μ.Χ., είναι δηλαδή το παλαιότερο χριστιανικό κείμενο που κατέχουμε", δήλωσε στην ιστοσελίδα LiveScience.
Τη χρονολόγηση της επιγραφής έκανε πριν από περίπου 40 χρόνια η Μαργκερίτα Γκουαρντούτσι, γνωστή Ιταλίδα επιγραφολόγος, που πέθανε το 1999.
Σύμφωνα με το άρθρο του LiveScience, η Γκουαρντούτσι πρότεινε τον 2ο αιώνα μ.Χ., επειδή η επιγραφή ήταν γραμμένη με ελληνικά γράμματα κλασικού στιλ, που χρησιμοποιούνταν στη Ρώμη κατά τη διάρκεια του 1ου και 2ου αιώνα μ. Χ. Αργότερα, τα γράμματα άλλαξαν. Για παράδειγμα, το ωμέγα (Ω) και το Σίγμα (Σ) τροποποιήθηκαν και έμοιαζαν περισσότερο με τα γράμματα W και C αντίστοιχα.
Ο δημιουργός της επιγραφής ήταν πιθανότατα μαθητής του Βαλεντίνου, γνωστικού αιρετικού, που γεννήθηκε στην Αίγυπτο περίπου το 100 μ.Χ., ταξίδεψε στη Ρώμη, όπου δημιούργησε τη δική του Εκκλησία και σχολή για να καταλήξει στην Κύπρο, όπου πέθανε το 160/161 μ.Χ., αφού πρώτα απέκτησε ισχυρή ομάδα μαθητών.
Οι οπαδοί του Βαλεντίνου αλλά και του κινήματος των Γνωστικών είχαν αρκετές διαφορές με τους πρώτους Χριστιανούς. Για παράδειγμα, δεν πίστευαν ότι έπρεπε να γίνουν μάρτυρες, ούτε ότι κάποια πράγματα είναι κακό να τα κάνουν, όπως το να πάρουν όρκο στο όνομα του Καίσαρα ή να προσφέρουν θυμίαμα σε ένα άγαλμα.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, στην επιγραφή επικρατεί μια εκπληκτική ανάμιξη στοιχείων χριστιανικής και ειδωλολατρικής παράδοσης. "Πρόκειται για πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία, που δείχνουν ότι αυτή την περίοδο η χριστιανική ταυτότητα ήταν ευέλικτη", αναφέρουν.

Πηγή: Έθνος

Στο φως αιγυπτιακός τάφος της 26ης Δυναστείας

2011-10-05T14:23:00.000+03:00

Τάφος της 26ης Δυναστείας αποκαλύφθηκε τυχαία στην περιοχή Άιν Σαμς, κοντά στο Κάιρο, κατά τη διάρκεια εκσκαφών για τη θεμελίωση ιδιωτικής κατοικίας. Σύμφωνα με τον Άτεφ Αμπού Ελ Ντάχαμπ, υπευθύνου των αρχαίων αιγυπτιακών (φαραωνικών) αρχαιοτήτων, οι εργάτες αποκάλυψαν λίθινο τοίχο με ιερογλυφική επιγραφή. Επιθεώρηση από επιτροπή του SCA επιβεβαίωσε το εύρημα, ταυτοποιώντας το με τμήμα τάφου της 26ης Δυναστείας. Ο τάφος βρέθηκε συλημένος, καθώς αντικείμενα δεν εντοπίστηκαν στο εσωτερικό του. Η ανασκαφή θα συνεχιστεί ενώ θα συνδυαστεί και με περαιτέρω επιθεώρηση του οικοπέδου για την ύπαρξη επιπλέον αρχαιολογικών ευρημάτων. Ο τάφος στη συνέχεια θα αποσπαστεί από το έδαφος για να παραχωρηθεί η γη όπου βρέθηκε στον ιδιοκτήτη.

Πηγή: Αρχαιολογία online

Τουταγχαμών

2011-10-04T21:11:00.001+03:00

Ο Τουταγχαμών, νεαρός φαραώ, πέθανε μόλις 18 χρονών από ελονοσία όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές μετά από ανάλυση του Dna. Οι ίδιες έρευνες έδειξαν ότι ο Τουταγχαμών ήταν μάλλον γιος του φαραώ Ακενατόν, σύζυγος της βασίλισσας Νεφερτίτης. Η ανακάλυψη του τάφου του νεαρού Τουταγχαμών έγινε το 1922 από τον Βρετανό αρχαιολόγο Κάρτερ Χ. στην κοιλάδα των Βασιλέων. Ο τάφος ήταν ο τελευταίος από τους συνολικά 69 τάφους που βρέθηκαν εκεί. Παγκόσμια κατάπληξη όμως προκάλεσε το γεγονός ότι ήταν ο μοναδικός τάφος που δεν ήταν συλλημένος. Τα πολύτιμα αντικείμενα που βρέθηκαν μέσα στο φέρετρο του και στους γύρω χώρους, τον κατέταξαν στην κορυφή του ενδιαφέροντος. Το σώμα του ήταν τυλιγμένο με λινά πανιά, ενώ το κεφάλι του καλυπτόταν από μια εντυπωσιακή ολόχρυση μάσκα που έμεινε στην ιστορία ως «η μάσκα του Τουταγχαμών». Στην ταφική αίθουσα υπήρχε η λάρνακα, δηλαδή το χρυσό εσωτερικό φέρετρο του βασιλιά. Το φέρετρο αποτελείται από μασίφ χρυσό με 16 μ μήκος, 10μ πλάτος και ύψος 9 πόδια. Γύρω γύρω υπήρχαν αναπαραστάσεις του βασιλιά με τις θεότητες.

Οι διάφορες ονομασίες τις οποίες έλαβε ή με τις οποίες αναφέρεται (ή ενδεχομένως αναφέρεται) στην ιστορία είναι:

Tutankhaten = twt-anx-itn = Living Image Of The Aten
Tutankhamun = twt-anx-imn = Living Image Of Amun
Heqa-Iunu-Semai = HqA-iwnw-Smai =Ruler Of Heliopolis
Nebkheperure = nb-xprw-ra = Lord Of Manifestations Is Re
Heqa Maat = HqA-mAat = Lord Of True
Nebkheperwre = nb-xprw-ra = Lord Of Manifestations Is Re
Προφανώς, ταυτίζεται με τον φαραώ που οι διασώστες του Μανέθωνα αναφέρουν με τα ονόματα "Ακεχήρης Β'" και "Χερρής".

Ο πρώτος "αρχαιολόγος"

2011-10-04T15:35:00.000+03:00

Ο πρώτος «αρχαιολόγος», με την έννοια που δίνουμε σήμερα στον επιστημονικό κλάδο της αρχαιολογίας, υπήρξε ο Γιόχαν Γιόαχιμ Βίνκελμαν (Johann Joachim Winkelmann), ο οποίος γεννήθηκε το 1717 στην Πρωσία.
Από μικρό τον γοήτευαν οι παλαιοί σκελετοί των Ούννων του 4ου αι. μ.Χ., που είχαν κατακλύσει την Ευρώπη. Μεγαλώνοντας, απέκτησε έντονο ενδιαφέρον για την αρχαία τέχνη και επισκέφθηκε πολλά ιδιωτικά μουσεία και συλλογές των πλούσιων αστών.
Το σημαντικότερο από τα βιβλία που έγραψε είναι η Ιστορία της Τέχνης της Αρχαιότητας που τον έκανε ευρύτατα γνωστό. Ήταν ο πρώτος ερευνητής της αρχαιότητας που υποστήριξε πως η μελέτη της τέχνης και της μυθολογίας μπορεί να αποκαλύψει πολλά για έναν αρχαίο πολιτισμό. Ο Βίνκελμαν παρακολούθησε τις ανασκαφές στην Ηράκλεια (Herculaneum) και την Πομπηία.
Ωστόσο, ο άκρατος ενθουσιασμός του του κόστισε τελικά τη ζωή του. Καθώς επέστρεφε από τη Νάπολη, σε ένα πανδοχείο της Τεργέστης έπιασε κουβέντα με έναν ταξιδιώτη, ο οποίος όμως ήταν ληστής που μόλις είχε βγει από τη φυλακή. Μες στον ενθουσιασμό του, ο Βίνκελμαν του διηγήθηκε για τα θαυμάσια ευρήματα των ανασκαφών, δείχνοντάς του επιπλέον και μερικά χρυσά νομίσματα που είχε αποκτήσει στη Βιέννη. Λίγο αργότερα εκείνη τη μέρα του 1768, ο ληστής, οπλισμένος με μαχαίρι και κρατώντας ένα σκοινί, αιφνιδίασε τον Βίνκελμαν που έγραφε στο δωμάτιό του. Προσπάθησε να τον πνίξει, αλλά ο αρχαιολόγος ήταν δυνατός και τον απώθησε. Τότε ο ληστής μαχαίρωσε τον πρώτο αρχαιολόγο στην ιστορία. Η είδηση του βίαιου και αιφνίδιου θανάτου του διαδόθηκε γρήγορα σε ολόκληρη την Ευρώπη, συγκλονίζοντας τους φιλολογικούς, επιστημονικούς και καλλιτεχνικούς κύκλους, καθώς εκείνη την εποχή ο Βίνκελμαν είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη στη Γηραιά Ήπειρο.

Πηγή: Αρχαιολογία Online

Στο φως αποθέτης με σπάνια αναθήματα στη Βραυρώνα

2011-10-03T14:06:00.000+03:00

Tμήμα αποθέτη με πληθώρα σπάνιων αναθημάτων εντοπίστηκε κατά τη διάνοιξη τομής για την κατασκευή αποστραγγιστικού φρέατος στο χώρο δυτικά της στοάς και βόρεια της ιεράς πηγής στο ιερό της Άρτεμης στη Βραυρώνα.
Συγκεκριμένα, στο φως ήρθαν αποσπασματικά σωζόμενα ειδώλια των αρχαϊκών χρόνων και αγγεία ανατολίζοντος ρυθμού, δύο ακέραια χάλκινα κάτοπτρα, ληκύθια, τμήματα πυξίδων και άλλων αγγείων του 5ου αι. π.Χ. Το σημαντικότερο και εντυπωσιακότερο εύρημα ήταν ένα ξύλινο ειδώλιο πεπλοφόρου γυναικείας μορφής του α’ μισού του 5ου αι. π.Χ. με σάκκο στο κεφάλι, περίτεχνη βοστρυχωτή κόμμωση και ίχνη ερυθρής χρωστικής (εικ. 1). Βρέθηκαν επίσης, ξύλινα τμήματα αγγείων, κυρίως σώματα και πώματα κυλινδρικών πυξίδων, καθώς και σανιδόμορφα τεμάχια ξύλου. Για πρώτη φορά ήρθαν στο φως δύο ξύλινα καττύματα (σόλες) υποδημάτων, τμηματικά σωζόμενα με περίτεχνη διακόσμηση εγχάρακτων μοτίβων (εικ.2). Ανάμεσα στα ευρήματα εντοπίστηκαν και βοτανικά είδη (κυπαρισσόμηλο, φύλλο δένδρου) που θα βοηθήσουν στην ανασύσταση του αρχαίου φυσικού περιβάλλοντος. Η αποκάλυψη έγινε κατά τη διάρκεια του ενταγμένου στο ΕΣΠΑ Αττική 2007-2013 έργου «Διαμόρφωση του αρχαιολογικού χώρου και συντήρηση της στοάς του ιερού της Αρτέμιδος στη Βραυρώνα», που πραγματοποιείται με αυτεπιστασία από τη Β΄ ΕΠΚΑ.
Τα ξύλινα ευρήματα της Βραυρώνας βρίσκονται σήμερα σε στάδιο καθαρισμού και η όλη διαδικασία της συντήρησης αναμένεται να διαρκέσει τρεις μήνες από την περάτωση της διάνοιξης του φρέατος και την προμήθεια του απαραίτητου εξοπλισμού συντήρησης.
Στην επιχείρηση τεκμηρίωσης και συντήρησης η Β΄ Εφορεία συνεργάζεται με το Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας (ΕΘΙΑΓΕ).

Πηγή: ΥΠΠΟΤ (δελτίο τύπου), Περ/κό Αρχαιολογία online

Ξεκίνησαν οι εργασίες στον Αρχαιολογικό χώρο της Τυλίσου

2011-10-02T16:53:00.000+03:00

Ξεκίνησαν οι εργασίες ανάπλασης, ανάδειξης και αποκατάστασης του Αρχαιολογικού χώρου της Τυλίσου, το οποίο έχει ενταχθεί και χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ.

Οι εργασίες που εκτελούνται στην Τύλισο προβλέπουν τη συνολική ανάπλαση του αρχαιολογικού χώρου, την εκ νέου περίφραξη και προστασία του, την τοποθέτηση επεξηγηματικών πινακίδων, καθώς και τη δημιουργία για πρώτη φορά μεγάλου χώρου στάθμευσης για τους επισκέπτες.
Εκτός από τις εργασίες αυτές ο Δήμος Μαλεβιζίου, με δικούς τους πόρους, πραγματοποιεί τη διάνοιξη ενός νέου δρόμου ο οποίος θα συνδέσει τον αρχαιολογικό χώρο απευθείας με τον κεντρικό δρόμο της Τυλίσου, επιλύοντας το οξύτατο πρόβλημα της προσβασιμότητας που αντιμετώπιζε το μνημείο.
Η αρχαία Τύλισος, που διασώζει το όνομά της από τους αρχαιότατους χρόνους, αποτελεί τον σημαντικότερο αρχαιολογικό χώρο στο Μαλεβίζι, και με τη διαχρονική κατοίκησή της από τη Μινωική εποχή μέχρι και τους Ελληνικούς χρόνους, αποτελεί τον αδιάψευστο μάρτυρα της μακραίωνης ιστορίας και της διαχρονικής ακμής ολόκληρης της περιοχής του δήμου.

Πηγή: Νέα Κρήτη

Διημερίδα «Δικτυωμένο Μουσείο. Νέα Μέσα και Καινοτόμες Ιδέες για τη Διεύρυνση Κοινού σε Μουσεία και Πολιτιστικούς Φορείς»

2011-09-21T14:58:00.002+03:00

Η διημερίδα πραγματοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματοςCULTURAL ENVOY, το οποίο αφορά στη αφορά στη σύνδεση των πολιτιστικών οργανισμών με καινούργιες κατηγορίες κοινού(διαφορετικούς πολιτισμούς και εθνότητες, διαφορετικές ηλικίες ή κοινότητες, κ.ά.) μέσα από τη χρήση καινοτόμων προϊόντων που θα εξυπηρετήσουν την επικοινωνιακή στρατηγική τους.
Βασική επιδίωξη της επιστημονικής αυτής συνάντησης είναι η δημιουργία ενός γόνιμου διαλόγου, η ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών σε δύο κρίσιμους τομείς ενδιαφέροντος της μουσειακής κοινότητας: τον σχεδιασμό και την παραγωγή ερμηνευτικών τεχνολογιών και την ανάπτυξη στρατηγικών για την προσέγγιση διευρυμένων ή διαφορετικών κατηγοριών κοινού.

Οι κεντρικές ομιλίες της διημερίδας θα γίνουν από τις δύο επίτιμες προσκεκλημένες του Μουσείου Μπενάκη, την Nancy Proctor (Head of New Media στο Smithsonian American Art Museum των Ηνωμένων Πολιτειών) και την Allegra Burnette (Creative Director of Digital Media στο Museum of Modern Art της Νέας Υόρκης), ενώ παράλληλα θα πραγματοποηθούν εισηγήσεις από γνωστούς Έλληνες μουσειολόγους και ερευνητές.

Η γλώσσα του συνεδρίου θα είναι η Ελληνική, αλλά θα υπάρχει αυτόματη μετάφραση και στην Αγγλική.

Διάρκεια

27/09/2011 - 28/09/2011

Χώρος

Αθήνα

Μουσείο Μπενάκη

Κτήριο Οδού Πειραιώς

Ώρες

10.00 - 17.00

Εισιτήρια

Είσοδος ελεύθερη

Πληροφορίες
Αθηνά Ησαϊα : 210 362 2096 & 210 362 2970, xana@otenet.gr

Διοργάνωση

Μουσείο Μπενάκη και η Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής

Για το πρόγραμμα και τις ομιλίες δείτε: Μουσείο Μπενάκη

Δεσποτικό: Μία νησίδα γεμάτη Κούρους

2011-09-14T13:25:00.000+03:00

Κούρους που σμιλεύθηκαν στο περίφημο παριανό μάρμαρο φέρνει στο φως στο Δεσποτικό, τη νησίδα κοντά στην Αντίπαρο, ο αρχαιολόγος κ. Γιάννος Κουράγιος, ο οποίος ανασκάπτει από το 2001 ένα μεγάλο ιερό της Αρχαϊκής εποχής αφιερωμένο στον θεό Απόλλωνα.
Ο κορμός ενός Κούρου _από την απαρχή του λαιμού ως τη μέση_ που είχε τοποθετηθεί ανάποδα μέσα στο έδαφος, στο κατώφλι μίας θύρας προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως στήριγμα της και σε άλλο τμήμα της ανασκαφής δύο μεγάλα κομμάτια ποδιού _ κνήμη και φτέρνα _ ενός άλλου αγάλματος, Κούρου επίσης τα οποία σώζονται σε εξαιρετική κατάσταση ήταν το εντυπωσιακό εύρημα της φετινής περιόδου, αν και όχι το μόνο. Το σημαντικό μάλιστα είναι ότι ο κορμός αυτός συνενώνεται με το κάτω μέρος Κούρου, που είχε αποκαλυφθεί εντοιχισμένος στον τοίχο ενός κτιρίου του ιερού το 2005. Ενώ πιθανότατα, όπως λέει ο κ. Κουράγιος στο ίδιο γλυπτό να ανήκει και το κεφάλι Κούρου, που είχε βρεθεί πέρυσι!

Αλλά για να αντιληφθεί κανείς καλύτερα αυτή τη «γλυπτοθήκη» στην οποία τείνει να εξελιχθεί το εξαιρετικής σημασίας ιερό του Δεσποτικού ας σημειωθεί ότι ως σήμερα έχουν έρθει στο φως περί τα 60 τμήματα γλυπτών, μεταξύ των οποίων πέντε κεφαλές Κούρων και μία μικρότερου μεγέθους που ανήκει σε Κόρη, περισσότεροι από δέκα κορμοί διαφόρων διαστάσεων και περί τις 30 βάσεις για αναθήματα (Κούρους ή αναθηματικούς κίονες). Και έπεται η συνέχεια.

Με βελόνι είχε αποκοπεί από το υπόλοιπο άγαλμα ο κορμός που βρέθηκε φέτος, είχε τοποθετηθεί ανάποδα στο χώμα και πάνω του έγιναν δύο μολυδβοχοημένες εντορμίες για να στηριχθεί ο στροφέας της θύρας. Βρέθηκε άλλωστε σφηνωμένος με μαρμάρινους λίθους για την καλύτερη στήριξή της ενώ βελόνι χρησιμοποιήθηκε για την πίσω επιφάνεια ώστε να εφάπτεται στη πλάκα του κατωφλιού, που ήταν από σχιστόλιθο.

Το σημαντικό όμως βρίσκεται αλλού: Παρά την απολέπιση που είχε γίνει στην επιφάνειά του, σώζεται ακόμη το ίχνος του χεριού του λυγισμένο πάνω στο θώρακα. Γιατί όπως λέει ο κ. Κουράγιος: «Αυτός ο τύπος Κούρων απαντάται μόνο στα παριανά εργαστήρια γλυπτικής του τέλους του 6^ου π.Χ. αιώνα ενώ γενικότερα το λυγισμένο χέρι στο στήθος είναι όπως όλοι γνωρίζουμε χαρακτηριστικό γνώρισμα των αρχαϊκών Κορών». Να σημειωθεί μάλιστα ότι μόνον άλλα δύο γλυπτά με αυτή την ιδιαιτερότητα υπάρχουν, συγκεκριμένα ο Κούρος που βρίσκεται στην Carlsberg Glyptotek της Κοπεγχάγης και ακόμη ένα ημίεργο άγαλμα, το οποίο εκτίθεται στο Μουσείο της Πάρου και είχε προέλθει από τα αρχαία λατομεία του νησιού.

Το κτίσμα στο οποίο εντοπίσθηκε ο κορμός είναι μικρό, έχει σχήμα ναού με πρόδομο, σηκό και άδυτο και βρίσκεται στη βορειοανατολική πλευρά του περιβόλου του ιερού. «Φαίνεται ότι κτίστηκε στην ύστερη Αρχαϊκή περίοδο, μετά τη βίαιη καταστροφή των αρχαϊκών Κούρων», λέει ο κ. Κουράγιος.

Γιατί όμως αυτή η καταστροφή; Όπως εξηγεί ο ίδιος «Πιστεύω ότι μπορεί να συνδέεται με τη διαμάχη μεταξύ Αθήνας και Πάρου, όταν ο Μιλτιάδης εστάλη να τιμωρήσει το νησί γιατί εμήδισε κατά τους Περσικούς Πολέμους. Τότε καταστράφηκαν τα γλυπτά και ξαναχρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικό υλικό».

Άλλο ενδιαφέρον σημείο της φετινής ανασκαφής ήταν η αποκάλυψη ενός στυλοβάτη για κιονοστοιχία που κατασκευάστηκε γύρω στο 500 π.Χ. με επτά κίονες ύψους 3,80μ. Στο βάθος της θεμελίωσης του στυλοβάτη αποκαλύφθηκαν τα θραύσματα από το αριστερό πόδι αρχαϊκού κούρου φυσικού μεγέθους και εξαιρετικής γλυπτικής τα οποία «συνενώθηκαν» με το θραύσμα από τον μηρό ενός γλυπτού που είχε βρεθεί το 2005. Τέλος, δίπλα τους βρέθηκε και η βάση στην οποία στηριζόταν ένας άλλος μικρότερου μεγέθους Κούρος, πάνω στην οποία σώζονται τρία δάκτυλα του δεξιού ποδιού του.

Ενας τετράγωνος, μαρμάρινος «βόθρος» τελετουργικού χαρακτήρα _εκεί έριχναν τις σπονδές στο θεό _ ο οποίος χρονολογείται στην πρώιμη Αρχαϊκή εποχή βρέθηκε εξάλλου κάτω από το μεταγενέστερο πλακόστρωτο δάπεδο του εστιατορίου του ναού. Εξι διαφορετικές κατασκευαστικές φάσεις εντοπίσθηκαν στη βόρεια πύλη του ιερού που θεωρείται ότι ήταν η αρχική είσοδός του. Και τέλος πληθώρα κεραμικής που χρονολογείται από την Γεωμετρική ως και την Αρχαϊκή εποχή ήρθε επίσης στο φως επιβεβαιώνοντας ότι το ιερό λειτουργούσε ήδη από τα γεωμετρικά χρόνια.

Η αρχαία Πρεπέσινθος, όπως ήταν η ονομασία του Δεσποτικού κατά τις μαρτυρίες του Στράβωνος και του Πλίνιου δεν υπήρξε μια τυχαία περίπτωση στο Αιγαίο. Ενωμένη κατά την αρχαιότητα με ένα άλλο (μικρότερο ακόμη) νησάκι, το Τσιμιντήρι - όπου άλλωστε επεκτείνονται τα αρχαιολογικά ευρήματα - , φιλοξένησε ένα σπουδαίο λατρευτικό ιερό. Η θέση του ήταν στρατηγική, είχε καλά προστατευμένο λιμάνι, οπτική επαφή με τη Σίφνο προς τα δυτικά και με την Αντίπαρο προς τα ανατολικά και ήταν… κατάφυτο.

Θραύσματα αγγείων που βρέθηκαν επάνω στο νησί με τις επιγραφές «ΑΠΟΛΛ», «ΑΡΤΗΜΕ» ή «ΑΡΧΗΜΕ» επιβεβαιώνουν τη λατρεία του Απόλλωνα και της Αρτεμης (άλλωστε ιερά του Απόλλωνα υπήρχαν σε 22 νησιά). Εκεί έφθαναν οι προσκυνητές φέρνοντας μαζί τους αναθήματα: Ειδώλια και αντικείμενα κάθε είδους έχει φέρει στο φως ως σήμερα η ανασκαφή: πόρπες χάλκινες και ελεφαντοστέινες, χάντρες χρυσές, γυάλινες αλλά και απλώς λίθινες, σφραγιδόλιθους από ημιπολύτιμους λίθους, αγαλματίδια από φαγεντιανή, αλάβαστρα και κορινθιακούς αρύβαλλους, ένα αβγό στρουθοκαμήλου, εγχειρίδια, ξίφη, υφαντικά βαρίδια, γεωργικά εργαλεία και πολλά χρηστικά αγγεία. Εντελώς ξεχωριστό εύρημα ωστόσο υπήρξε πριν από μερικά χρόνια το ειδώλιο μιας γυναικείας θεότητας δαιδαλικής τεχνοτροπίας (680-660 π. Χ.) που θεωρείται ότι ήταν το λατρευτικό άγαλμα του ιερού.

Στην ανασκαφή της ΚΑ΄ Εφορείας Αρχαιοτήτων υπό την διεύθυνση του κ. Κουράγιου συμμετείχαν και οι αρχαιολόγοι – μέλη της επιστημονικής ομάδας Κορνηλία Νταιφά, Σπύρος Πετρόπουλος, Θανάσης Γκαρώνης και φοιτητές από το Πανεπιστήμιο της Περούτζια. Παράλληλα, συνεχίστηκε για δεύτερη χρονιά η μελέτη του αρχιτεκτονικού υλικού και των δώδεκα κτιρίων από την αρχιτέκτονα, καθηγήτρια του Πολυτεχνείου του Μονάχου Δρ. Ανε Ονεσοργκ και την Δρ. Κατερίνα Παπαγιάννη. Το Ιδρύμα Ι. Λάτση και το Ιδρυμα Α. Π. Κανελόπουλου ήταν οι χορηγοί της ανασκαφής.

Πηγή: Το Βήμα

Ο γητευτής των αλόγων της αρχαίας Ελεύθερνας!

2011-09-14T13:22:00.002+03:00

Ενας αριστοκράτης πολεμιστής ηλικίας 29-35 ετών με τα όπλα του και όλα τα κτερίσματα που συνόδευαν την ταφή του ήρθε στο φως στην αρχαία Ελεύθερνα της Κρήτης φέτος το καλοκαίρι. Λεπτές σιδερένιες, οξυκόρυφες λόγχες μήκους ως 45 εκατοστά, άλλες από δόρατα κι άλλες από ξίφη, που στέκονταν όρθιες σαν να κρέμονται στον αέρα, αφού τα ξύλινα στελέχη τους, μπηγμένα στον τάφο κάποτε, έλιωσαν και χάθηκαν, αποκάλυψε η ανασκαφή που διενεργεί ο καθηγητής κ. Νίκος Σταμπολίδης.

Κι ανάμεσά τους ένα εργαλείο, αξινοπέλεκυς συγκεκριμένα (αξίνα στο πρόσθιο μέρος, πέλεκυς οξύς στο πίσω) καταπληκτικά διατηρημένος και εύρημα σπάνιο, όπως εξηγεί ο ανασκαφέας: «Γιατί φανερώνει την ομηρική παράδοση, όπου ένας βασιλιάς, αριστοκράτης ή πολεμιστής ήταν συγχρόνως και ικανός να δημιουργήσει ο ίδιος με τα χέρια του μια ξύλινη κατασκευή, ένα έπιπλο, ένα κρεββάτι, όπως ο Οδυσσέας φτιάχνει το κρεββάτι στο οποίο κοιμάται ο ίδιος με την Πηνελόπη του...». Τα οστά του άνδρα εξάλλου, βρίσκονταν μέσα σε μία πήλινη τεφροδόχο κάλπη με ευθέα τοιχώματα και λαβές, υπολείμματα δηλαδή της ταφικής πυράς, πλυμένα και συναγμένα, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά πάλι ο Όμηρος στην καύση του Πατρόκλου. Κι όπως συμβαίνει και στον διπλανό ταφικό θάλαμο των πολεμιστών της, που έχει ανασκαφεί στην νεκρόπολη της Ορθής Πέτρας.

Ανάμεσα στα πήλινα αγγεία που συνόδευαν την ταφή _ αμφορείς, υδρίες, λήκυθοι κ. α. _ βρισκόταν όμως και ένας κρατήρας του 8ου π. Χ. αιώνα, γεμάτος από ζωγραφιστά γεωμετρικά μοτίβα με εμβληματική παράσταση στο πρόσθιο και πίσω μέρος του με ένα θέμα μοναδικό: Μία ανδρική μορφή στη μέση και δίπλα της, ένθεν και ένθεν δύο ίππους. Στην πρώτη περίπτωση μάλιστα ο άνδρας φαίνεται να υψώνει τα χέρια και να «γητεύει» τα άλογα ενώ στη δεύτερη μοιάζει να τα κρατά από σχοινί, που έχει περάσει στο λαιμό τους. Παράλληλα, κοντά στις κεφαλές των αλόγων βρίσκονται δύο τροχοί ενώ στο κάτω μέρος εμφανίζονται και ψάρια.

«Ο κρατήρας εντάσσεται στον κύκλο των αντίστοιχων αγγείων με ανάλογες εικονογραφήσεις από το Άργος», λέει ο κ. Σταμπολίδης. «Σχοινί στο λαιμό και τροχοί αποτελούν τα "λαλούντα σύμβολα" της χρήσης των αλόγων ως ζώων που σύρουν άρματα,έτσι οι παραστάσεις θα μπορούσε να ερμηνευθούν ως απείκασμα της άγριας, μη πολιτισμένης ζωής στην μία όψη και το αντίθετο, την πολιτισμένη ζωή δηλαδή, μέσα σε πλαίσια μιας κοινωνίας, στη δεύτερη. Κι αν ο άνδρας ερμηνευθεί ως απλός άνθρωπος,γητευτής αλόγων, ήρωας ή θεός (ο Ποσειδώνας είναι κύριος και της θάλασσας και των ίππων) τότε βλέπουμε σ΄ αυτό το αγγείο, όπου ανατέλλουν όλες οι εικονογραφήσεις των μύθων, να συντελείται ένας οργασμός ιστορίας μέσω εικόνων».

Εικοσιεπτά χρόνια συνεχίζεται η ανασκαφή του Πανεπιστημίου Κρήτης, την οποία διευθύνει ο κ. Σταμπολίδης σ΄ αυτό το νεκροταφείο της αρχαίας κρητικής πόλης, όπου τα ευρήματα αρχίζουν από τον 8ο π. Χ. αιώνα. Φέτος μάλιστα κάτω από τα δάπεδα των κτισμάτων της υστεροελληνιστικής και πρώιμης ρωμαϊκής περιόδου βρέθηκε in situ (κατά χωράν) δεύτερη «Ορθή Πέτρα» _ η πρώτη έχει δώσει την ονομασία της σε όλη την νεκρόπολη_, ένας πεσσός δηλαδή, που μοιάζει με αιγυπτιακό οβελίσκο πάνω σε βάθρο. Διατηρείται το κατώτερο τμήμα της σε ύψος 2 μέτρων ενώ το ανώτερο (περίπου 1,30-1,50μ.) αναζητείται στην περιοχή. Μοιάζει, όπως επισημαίνει ο ανασκαφέας, με τις ανάλογες πρώιμες επιτύμβιες στήλες του αθηναϊκού Κεραμεικού αν και εδώ αποτελείται από 2 μέρη ασβεστολιθικού πετρώματος με εξαιρετικά λείες επιφάνειες.

Ανδρας ηλικίας 60 _70 ετών ήταν εξάλλου, όπως διαπιστώθηκε φέτος ο επιφανής νεκρός που βρέθηκε πέρυσι μέσα σε ένα τεράστιο πίθο μαζί με προσωπικά αντικείμενα ανάμεσα στα οποία ένα σιδερένιο εγχειρίδιο μήκους 45 εκατοστών και μια σιδερένια επίσης, πόρπη πάνω στην οποία διατηρούνται ακόμη ίχνη υφάσματος. Τρεις γυναίκες είχαν επίσης ταφεί στον ίδιο πίθο, πιθανότατα σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα αλλά και διαφορετικής ηλικίας η καθεμία: Η μεγαλύτερη 35 - 42 ετών, η μεσαία περίπου 30, και η νεαρότερη 18 - 22 ετών. Οπως λέει ο κ. Σταμπολίδης, μάλιστα, σ΄ αυτήν την τελευταία ανήκουν προφανώς τα χρυσοποίκιλτα ενδύματα που βρέθηκαν επίσης πέρυσι, μεγάλα τμήματα των οποίων συντηρούνται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου. Συστάδες από αγγεία εντοπίσθηκαν εξάλλου κοντά στον πίθο και συγκεκριμένα αμφορείς, υδρίες, αρωματοδόχες λήκυθοι, σκύφοι και άλλα.

Στο επάνω μέρος του πίθου ήρθαν στο φως επίσης δύο χάλκινοι λέβητες, ο ένας μέσα στον άλλο ενώ ένας μεγαλύτερος (καζάνι) διαμέτρου περίπου 65 εκατοστών βρέθηκε πλησίον τους. Αν κρίνει κανείς μάλιστα από ανάλογα ευρήματα στον διπλανό θαλαμωτό, λαξευτό τάφο των αριστοκρατών - πολεμιστών της Ελεύθερνας φαίνεται να ανήκουν στο τελετουργικό του ταφικού λουτρού των νεκρών πολεμιστών (τα λεγόμενα λουτρά για τον Άδη). Γιατί, όμως, βρέθηκαν πάνω στον τεράστιο πίθο; Ανήκαν στον γέροντα που είχε ταφεί εντός του ή συνέβαινε κάτι άλλο;

Ενας οικογενειακός τάφος προσώπων υψηλού κύρους της αρχαίας Ελεύθερνας του 8ου _7ου Αι. π. Χ. θα μπορούσε να είναι μία απάντηση. Οπως λέει ο κ. Σταμπολίδης «Η ανασκαφική έρευνα, πέρα από την επιστημονική τεκμηρίωση που προσφέρει κάθε φορά,αποτελεί ένα γοητευτικό πεδίο αστυνομικής και μυθιστορηματικής υφής. Η γοητεία του δεν βασίζεται μόνο στη φράση του ποιητή (Σεφέρη) στο ποίημά του «Ο βασιλιάς της Ασίνης» («'γγίζοντας με τα δάχτυλά μας την αφή του (δηλαδή των αρχαίων) πάνω στις πέτρες») αλλά στην έκπληξη που προκαλούν εκάστοτε τα ευρήματα σε σχέση με παγιωμένες αντιλήψεις, καταγεγραμμένες θεωρίες, υποθέσεις εργασίας, και δεδομένα … μη δεδομένα».

Πηγή:Περ/κό Αρχαιολογία online, To Bημα, Καθημερινή

Άρματα με δώδεκα άλογα βρέθηκαν σε τάφο 3.000 ετών στην Κίνα

2011-09-06T13:38:00.000+03:00

Ξύλινα αρχαία άρματα με τα δώδεκα άλογά τους να κείτονται στο πλάι τους, ήρθαν στο φως στην Κίνα, κοντά στην πόλη Λουογιάνγκ. Ο τάφος που αποκαλύφθηκε χρονολογείται από το 770 π.Χ. και το περιεχόμενό του βρισκόταν σε εξαιρετική κατάσταση.

Ο τάφος ήταν ασύλητος. Ο μεταλλικός οπλισμός που βρέθηκε σε αυτόν, η κεραμική αλλά και οι επιγραφές δείχνουν ότι ο άνθρωπος που είχε ταφεί εκεί πρέπει να ήταν κάποιος από τους αξιωματούχους της περίφημης δυναστείας των Τσου.

Το παραδοσιακό ξύλινο φέρετρο και η σορός του ίδιου ήταν, πάντως, απανθρακωμένα. Η ταφή των αλόγων έγινε, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, αφού πρώτα αυτά σφαγιάσθηκαν, δηλαδή δεν τα έθαψαν ζωντανά.

Η αποκάλυψη έγινε κοντά στην πόλη Λουογιάνγκ, σε μία περιοχή όπου έχουν βρεθεί κι άλλοι τάφοι, οι οποίοι ήταν όμως συλημένοι.

Στην ευρύτερη περιοχή βρίσκεται και το Λιντόνγκ, όπου έχει αποκαλυφθεί ο περίφημος Πήλινος Στρατός και όπου λειτουργεί σήμερα ένα τεράστιο υπαίθριο μουσείο.

Ο τάφος που ήρθε τώρα στο φως, εκτός από τα εξαιρετικά αντικείμενα που περιέχει, δίνει στους αρχαιολόγους μία απτή σχεδόν εικόνα των ταφικών εθίμων εκείνης της εποχής, που υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική για την αρχαία Κίνα.

Πηγή: in.gr, Περιοδικό Αρχαιολογία online

Αναδυόμενο από τη γη μουσείο στην Ελεύθερνα

2011-08-23T20:13:00.000+03:00

Ένα από τα πλέον αξιόλογα έργα για ολόκληρο το νομό Ρεθύμνου φαίνεται να μπαίνει στην τελική ευθεία. Πρόκειται για τη δημιουργία του μουσείου εντός του αρχαιολογικού χώρου της Ελεύθερνας για το οποίο προκηρύχτηκε διαγωνισμός ο οποίος θα διεξαχθεί στις 6 Σεπτεμβρίου στην αίθουσα της Συγκλήτου του Παν/μίου Κρήτης στο Ρέθυμνο. Το έργο που θα βρίσκεται νοτιοδυτικά του αρχαιολογικού χώρου και θα καλύπτει 1630 τ.μ. συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και από Εθνικούς πόρους, ενώ έχει προϋπολογισμό 2.480.000 ευρώ. Το μουσείο είναι το τέταρτο στην Ελλάδα που κατασκευάζεται εντός αρχαιολογικού χώρου μετά τη Βεργίνα, την Ολυμπία και τους Δελφούς ενώ η κατασκευή του υπολογίζεται να ολοκληρωθεί σε δύο χρόνια.
Ο αρχαιολόγος Νίκος Σταμπολίδης, που οραματίστηκε και πάλεψε από το 1985 για την ανάδειξη των αρχαιοτήτων της Ελεύθερνας, μιλώντας στην εφημερίδα «Ρέθεμνος» για το μουσείο τόνισε: «Είναι ένα έργο που συνάδει με την τελευταία λεπτομέρεια του επιστημονικού και του τεχνικού λόγου, με το τοπίο και το χώρο στον οποίο θα δημιουργηθεί, τόσο στα υπόγεια όσο και στον όροφο. Στο έργο περιλαμβάνονται αίθρια και αίθουσες μέσα στις οποίες θα φιλοξενούνται τα αντικείμενα κατά συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα, δηλαδή από την έναρξη της κατοίκησης της Ελεύθερνας ή έστω της ανθρώπινης παρουσίας, από την 3η χιλιετία π.Χ. μέχρι και τα μινωικά, ομηρικά, γεωμετρικά, αρχαϊκά, κλασσικά, ελληνιστικά, ρωμαϊκά, παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά χρόνια». Στη συνέχεια και μιλώντας για τη διαφορά του με άλλα μουσεία ανέφερε: «Το κυριότερο αλλά και το καινούριο που θα φέρει αυτό το Μουσείο είναι το γεγονός ότι κάθε 3 - 5 χρόνια θα μπορεί να αλλάζει τις βιτρίνες του, διότι εμείς θέλουμε ο κόσμος που έρχεται, να επανέρχεται. Όχι να τον δούμε μια φορά και μετά να το ξεχάσουμε, καθώς πρόκειται για μια ανασκαφή η οποία συνεχίζεται και θα συνεχίζεται και τα χιλιάδες αντικείμενα που υπάρχουν θα ανανεώνονται».
Όσον αφορά το κτήριο το οποίο σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να δίνει την αίσθηση ότι αναδύεται μέσα από τη γη, υπογράμμισε: «Θα μοιάζει λίγο στην απλότητά τους, με τα μέγαρα τα μινωικά –κάπως έτσι θα πρέπει να το φανταστεί κανείς- με τους τοίχους του προς την ανατολική πλευρά, για να βλέπει τον Ψηλορείτη». Προσπαθώντας να δώσει ακόμα μια εικόνα ο κ. Σταμπολίδης ανέφερε: «Όπως τα χαράκια ανοίγουν και αφήνουν μια σχισμή ανάμεσά τους, εμείς σε αυτή τη σχισμή θα μπορούμε να δημιουργήσουμε τα παράθυρα ή ένα διηνεκές που θα μπορεί να μπαίνει φως». Όσον αφορά στη συνέχεια της περιγραφής ο κ. Σταμπολίδης υπογράμμισε ότι δεν μπορεί να αποκαλύψει περισσότερες λεπτομέρειες καθώς «αυτό είναι και θέμα τεχνικής. Δεν είναι μόνο τα σχέδια» τόνισε, «το θέμα είναι ποιός θα αναλάβει να το υλοποιήσει, αφού στην εκτέλεση, σημασία έχει η λεπτομέρεια και ο τρόπος αντιμετώπισης αυτών των πραγμάτων». Η συνολική προθεσμία εκτέλεσης του έργου ορίζεται σε 400 ημερολογιακές ημέρες και μέσα σε αυτές ο κ. Σταμπολίδης ανέφερε ότι από μουσειολογική άποψη θα έχουν ολοκληρωθεί τα πάντα, και συμπλήρωσε: «Πρέπει να είμαστε τυχεροί όπως ήμασταν στην κατασκευή του στεγάστρου, να υπάρχουν άνθρωποι με ευαισθησία που το κριτήριο τους δεν θα είναι το κέρδος, αλλά το να αφήσουν το όνομά τους πίσω σε ένα τέτοιο κτηριακό συγκρότημα».
Στο μουσείο πρόκειται να δημιουργηθεί αίθουσα προβολών, ενώ στην είσοδό του θα υπάρχουν οθόνες αφής ώστε ο επισκέπτης να έχει άμεσες και γρήγορες πληροφορίες για τα εκθέματα. Στο χώρο θα φιλοξενούνται τα ευρήματα των ανασκαφών που υπολογίζονται σε αρκετές χιλιάδες, από τα οποία συντηρημένα κι έτοιμα προς έκθεση είναι τα 1.500. Τέλος όσον αφορά τα μονοπάτια, σύμφωνα με τον κ. Σταμπολίδη έχουν ολοκληρωθεί κατά τα 3/4 τους και απομένει η ολοκλήρωση 2 ακόμα μονοπατιών, εκείνου που θα οδηγεί από την Ορθή Πέτρα προς τα αρχαία λατομεία κι εκείνου που θα οδηγεί από την νεκρόπολη της Ορθής Πέτρας προς το Μουσείο.

Ένα νέο συναισθηματικής αξίας τόσο για μένα όσο και για άλλους συμφοιτητές μου καθώς ο αρχαιολογικός χώρος της Ελεύθερνας αποτέλεσε την ένταξη μας στην πρακτική πλευρά της αρχαιολογίας.

Πηγή:Ρέθεμνος

Στοά του Βιβλίου:Πρόγραμμα 15ου Κύκλου/Ελεύθερο Πανεπιστήμιο

2011-08-23T20:00:00.000+03:00

Οκτώβριος – Δεκέμβριος 2011

5 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Ιταλική Αναγέννηση. Εισαγωγή

(Τα μαθήματα θα πραγματοποιούνται κάθε Δευτέρα και
ώρα 19.30-21.00)

Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα

10 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ

Ο μυθικός κόσμος των αρχαίων Ελλήνων

(Τα μαθήματα θα πραγματοποιούνται κάθε Τρίτη και
ώρα 17.00-18.30)

Βασίλης Λαμπρινουδάκης (Συντονιστής)
Ανδρέας Μαρκαντωνάτος, Μενέλαος Χριστόπουλος

5 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ

Μαθήματα ζωής μέσα από την ψυχολογία

(Τα μαθήματα θα πραγματοποιούνται κάθε Τετάρτη
και ώρα 17.00-18.30)
Φωτεινή Τσαλίκογλου

10 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

Η νεοελληνική ποίηση στην ιστορική της πορεία

(Τα μαθήματα θα πραγματοποιούνται κάθε Τετάρτη και
ώρα 19.30-21.00)

Νάσος Βαγενάς

5 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ

Σύγχρονη Αρχιτεκτονική. Λειτουργικό περιεχόμενο, υλική υπόσταση, ένταξη στην πόλη

(Τα μαθήματα θα πραγματοποιούνται κάθε Τετάρτη και
ώρα 17.00-18.30)

Δημήτρης Ησαΐας, Τάσσης Παπαϊωάννου

10 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Οι μεγάλες ώρες τού '21

(Τα μαθήματα θα πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη και ώρα
17.00-18.30. Το μάθημα τής Πέμπτης 17 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 19 Νοεμβρίου και ώρα 11.00-12.30)

Σαράντος Καργάκος

5 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΤΟΥΣ

Οι Νέες Τεχνολογίες στην επικοινωνία, στον πολιτισμό, στην αφήγηση και στο παιχνίδι

(Τα μαθήματα θα πραγματοποιούνται κάθε Τρίτη και
ώρα 19.30-21.00)

Μιχάλης Μεϊμάρης (Συντονιστής)
Νίκος Αβούρης, Δημήτρης Γκούσκος

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της Στοάς Βιβλίου http://www.stoabibliou.gr

Ιερογλυφικά και Αραβικά στο Αιγυπτιακό Μορφωτικό Κέντρο Αθηνών

2011-08-23T19:56:00.000+03:00

Το Μορφωτικό Κέντρο της Πρεσβείας της Αιγύπτου στην Αθήνα (Πανεπιστημίου 6, 3ος όροφος), ανακοινώνει την έναρξη μαθημάτων εκμάθησης αρχαίας αιγυπτιακής Ιερογλυφικής γραφής και αραβικής γλώσσας.
Για το πρόγραμμα Ιερογλυφικών η φοίτηση διαρκεί 2 εξάμηνα και διεξάγεται σε εβδομαδιαίες δίωρες συναντήσεις. Η φοίτηση ανά εξάμηνο κοστίζει 500 Ευρώ ενώ για κάθε εξάμηνο χορηγείται πιστοποιητικό σπουδών από το Υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης της Αιγύπτου.
Για τα Αραβικά διεξάγονται δύο προγράμματα: το εντατικό (6 τρίμηνα, 2 δίωρα/εβδομ., το τρίμηνο 400 Ευρώ) και το κανονικό πρόγραμμα (4 εξάμηνα, 1 δίωρο/εβδομ., το εξάμηνο 500 Ευρώ). Χορηγείται αναγνωρισμένο πιστοποιητικό Αραβομάθειας από το Υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης της Αιγύπτου.
Τα μαθήματα στο Κέντρο πραγματοποιούνται απογευματινές ώρες: 15:00-17:00 & 17:00-19:00.
Εγγραφές από τις 16 – 29 Αυγούστου 2011 09:30 - 15:00 και από τις 12 – 20 Σεπτεμβρίου 2011, 09:30 - 15:00.
Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στο 210-3632824 (10:00 – 15:00)

Πηγή:Περιοδικό Αρχαιολογία & Τέχνες

Σφραγίδα με μινωικά ιερογλυφικά έδωσε ο Βρύσινας

2011-08-07T21:01:00.000+03:00

Λίθινη τετράπλευρη σφραγίδα, με εγχάρακτα σημεία της μινωικής ιερογλυφικής γραφής, η μοναδική μέχρι τώρα παρουσία της αρχαιότερης γραφής των Μινωιτών στη δυτική Κρήτη, ήρθε στο φως κατά τη φετινή ανασκαφική περίοδο του όρους Βρύσινα. Επίσης, πλήθος κεραμικής, ομοιώματα μελών του ανθρώπινου σώματος και ειδώλια, που φωτίζουν τη Νεοανακτορική περίοδο του σημαντικού αυτού μινωικού ιερού κορυφής .

Η φετινή περίοδος της συστηματικής ανασκαφής στο μινωικό ιερό κορυφής του όρους Βρύσινα που υψώνεται νότια της πόλης του Ρεθύμνου, διήρκησε από τις 4 έως τις 15 Ιουλίου 2011. Η ανασκαφή ξεκίνησε το 2004 και διεξάγεται από την ΚΕ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων υπό την ευθύνη της αρχαιολόγου Ελένης Παπαδοπούλου, και το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης με την ευθύνη της καθηγήτριας Ίριδας Τζαχίλη. Σε αυτήν συμμετέχουν ειδικοί ερευνητές, καθώς και σημαντικός αριθμός προπτυχιακών και μεταπτυχιακών φοιτητών.

Η έρευνα επικεντρώθηκε και φέτος στη βόρεια και βορειοανατολική πλαγιά, με τους εξής τρεις στόχους:

α) Στο ανώτερο άνδηρο της θέσης «Άγιο Πνεύμα», σε υψόμετρο 858 μ., όπου βρίσκεται και ο ομώνυμος ιερός ναός, διερευνήθηκε ο χώρος νότια και δυτικά της εκκλησίας, περιμετρικά του σύγχρονου περιβόλου. Στις συγκεκριμένες τομές διαπιστώθηκε η ύπαρξη αρχιτεκτονικών καταλοίπων εξαιρετικά διαταραγμένων, μαζί με αξιόλογη ποσότητα από υστεροβυζαντινά εφυαλωμένα εγχάρακτα πινάκια και κούπες, που ανήκουν στις παλαιότερες οικοδομικές φάσεις του ναού. Παρά το γεγονός ότι δεν αποσαφηνίσθηκε η ύπαρξη μινωικών κτισμάτων, τα οποία θα αποτελούσαν τον πυρήνα των τελετουργικών δραστηριοτήτων, ωστόσο προέκυψαν στοιχεία για τη λατρεία στο άνδηρο αυτό. Εντοπίσθηκε θύλακας με μεσομινωικό κεραμικό υλικό και βράχος αποστρογγυλεμένος, με σαφή σημάδια της ανθρώπινης παρέμβασης κατά το μεγαλύτερο μέρος του και με έγκοιλη ανθρωπογενή διαμόρφωση στην άνω επιφάνειά του. Οι διαπιστώσεις αυτές υποδεικνύουν ότι πιθανόν το κέντρο του μινωικού ιερού να βρισκόταν στο ανώτερο πλάτωμα του όρους, κάτω και γύρω από τη σημερινή εκκλησία.

β) Στο μεσαίο άνδηρο, όπου είναι ιδιαίτερα μεγάλη η συγκέντρωση των κινητών ευρημάτων και αδιατάρακτη η στρωματογραφία, χαράχτηκαν επιπλέον τομές. Η στρωματογραφία σε όλα τα ανασκαφικά τετράγωνα του δεύτερου πλατώματος περιελάμβανε δύο κατ’ ουσίαν στρώματα και το τρίτο, το φυσικό (terra rosa). Tο στρώμα 2, το καθαρό μεσομινωικό, περιείχε τον κύριο όγκο των ειδωλίων και των αγγείων. Οι μεγάλες αυτές συγκεντρώσεις αντικειμένων αποτελούσαν αδιατάρακτες αποθέσεις και ήταν σαφές ότι η θέση τους δεν οφειλόταν στη διάβρωση του εδάφους. Σημαντικός αριθμός ευρημάτων προήλθε ακόμη, από τις κάθετες σχισμές και τις κοιλότητες του βράχου.

γ) Στο τρίτο και ευρύτερο άνδηρο, στο οποίο κατά τις προηγούμενες περιόδους του 2008 και του 2010 επιβεβαιώθηκε η θέση της ανασκαφής του 1972-73 που πραγματοποιήθηκε από τον καθηγητή Κωστή Δαβάρα, διανοίχτηκαν εκτενείς τομές, με σκοπό να οριοθετηθεί επακριβώς η παλαιά αυτή έρευνα. Οι τομές αυτές παρότι αναμοχλευμένες απέδωσαν πλήθος από ανθρωπόμορφα ειδώλια, γυναικεία και ανδρικά, ομοιώματα μελών του ανθρώπινου σώματος, αρκετά ζωόμορφα –ορισμένα από τα οποία μικρογραφικά–, καθώς και σημαντική ποσότητα κεραμικής. Παράλληλα, ήρθαν στο φως τμήματα πήλινων πλακιδίων με επίθετα ειδώλια πτηνών και διπλών κεράτων, ενώ αφθονούν τα πήλινα σφαιρίδια. Από το ίδιο άνδηρο προήλθαν, το 2010, μετάλλινοι λατρευτές, χάλκινοι μικρογραφικοί πελέκεις, χάλκινα ομοιώματα εγχειριδίων, καθώς και λίθινα σκεύη, μεταξύ των οποίων αναγνωρίζονται ένα πιθανότατα αιγυπτιακό, δύο τράπεζες προσφορών από στεατίτη και δύο μικρές λοπάδες.

Το εξαιρετικό ωστόσο, εύρημα της φετινής περιόδου είναι μία λίθινη τετράπλευρη σφραγίδα από βαθυκόκκινο ίασπη, η οποία φέρει εγχάρακτα σημεία της μινωικής ιερογλυφικής γραφής και στις τέσσερις επιφάνειές της. Πρόκειται για τη μοναδική μέχρι τώρα παρουσία της αρχαιότερης γραφής των Μινωιτών στη δυτική Κρήτη.

Με βάση την προκαταρκτική μελέτη και της φετινής κεραμικής συνάγεται ότι η διάρκεια λειτουργίας του ιερού εκτείνεται σε όλη την Παλαιοανακτορική περίοδο (περ. 1900-1700 π.Χ.), και συνεχίζεται τουλάχιστον μέχρι την αρχή των νεοανακτορικών χρόνων. Εκτός από το πλήθος των πήλινων ειδωλίων της συστηματικής ανασκαφής που αγγίζει πλέον τον αριθμό των οκτακοσίων και το σημαντικό αριθμό των αγγείων, είναι προφανές ότι τα ευρήματα από τις ανασκαφές του 2010 και του 2011 διευρύνουν τις γνώσεις μας για τη νεοανακτορική περίοδο του μινωικού ιερού, αλλά και την αρχική διαμόρφωση της κορυφής του όρους πριν τη μετακίνηση μεγάλου μέρους των τελετουργικών δραστηριοτήτων προς το χαμηλότερο τρίτο πλάτωμα, κατά την τελευταία φάση λειτουργίας του.

Εύλογα λοιπόν, ο Βρύσινας, θεωρείται το σημαντικότερο ιερό κορυφής για τη δυτική Κρήτη, το οποίο παρουσιάζει σαφείς αναλογίες ως προς το τελετουργικό πλαίσιο, τη μορφή της λατρείας, αλλά και τον τρόπο άσκησής της με τα ανακτορικά ιερά κορυφής –Γιούχτα, Κόφινα, Πετσοφά και Τραόσταλο– της κεντρικής και της ανατολικής Κρήτης

Πηγή: Ελληνική Εταιρεία Μελέτης Αρχαίας Αιγύπτου, Περ/κό Αρχαιολογία & Τέχνες

Τη βοήθεια του κοινού ζητούν παπυρολόγοι για να μεταφράσουν αρχαιοελληνικά κείμενα

2011-07-28T12:04:00.000+03:00

Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ανεβάζει στο Ίντερνετ τη «μητέρα όλων των γρίφων» και ζητά τη βοήθεια του κοινού για να λυθεί το μυστήριο ενός χαμένου απόκρυφου Ευαγγελίου.

Πρόκειται για ένα πρόβλημα που απαιτεί από τους εθελοντές γερή εκπαίδευση στην αποκρυπτογράφηση. Δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζουν αρχαία ελληνικά, αν και θα βοηθούσε, όπως αναφέρουν οι λονδρέζικοι «Times».

Το Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστήμιου της Οξφόρδης ζητά από δεκάδες χιλιάδες εθελοντές να βοηθήσουν στη μεταγραφή των ελληνικών γραμμάτων που βρίσκονται σε δύο εκατομμύρια ψήγματα αρχαίων αιγυπτιακών παπύρων. Είναι πάπυροι που ανακαλύφθηκαν στην αιγυπτιακή πόλη Οξύρρυγχο στις αρχές του περασμένου αιώνα και χρονολογούνται μεταξύ του 500 π.Χ. και 1000 μ.Χ.

Οι ερευνητές του προγράμματος έχουν ανεβάσει στη διαδικτυακή διεύθυνση www.ancientlives.org περισσότερα από 200.000 τμήματα καθώς και τα σχετικά εργαλεία που αναγνωρίζουν χαρακτήρες.

Βρήκαν μάλιστα ένα άγνωστο μέχρι σήμερα απόκρυφο Ευαγγέλιο του 3ου αιώνα με ιστορίες του Ιησού που εκδιώκει τους δαίμονες. Οι λεπτομέρειες γύρω από το εύρημα θα εκδοθούν σύντομα σε επιστημονική δημοσίευση από την Οξφόρδη.

Ωστόσο, οι ίδιοι ερευνητές πιστεύουν πως ανάμεσα στους παπύρους του Οξύρρυγχου που βρίσκονται στη συλλογή της Οξφόρδης θα κρύβονται και άλλες ιστορίες του Ιησού.

Οι πάπυροι είναι γραμμένοι στα ελληνικά, τότε που η Αίγυπτος βρισκόταν κάτω από τον έλεγχο των Ελλήνων και στη συνέχεια των Ρωμαίων. Πολλοί από αυτούς δεν έχουν διαβαστεί εδώ και χίλια χρόνια. Περιλαμβάνουν αποδείξεις, λογαριασμούς, επιστολές και άλλα αποδεικτικά της καθημερινής ζωής, καθώς και έγγραφα με κείμενα του 1ου αιώνα. Ανάμεσά τους είχαν ανακαλυφθεί οι τραγωδίες του Σοφοκλή καθώς και τα ποιήματα της Σαπφώς.

Έως σήμερα οι περισσότεροι βρίσκονται σε σφραγισμένα κουτιά στο πανεπιστήμιο. Από αυτούς, τα 200.000 τμήματα έχουν φωτογραφηθεί και ανεβεί στο Ίντερνετ. Η επιθυμία των επιστημόνων είναι οι εθελοντές να συμβάλουν στην αποκωδικοποίησή τους. Στη συνέχεια θα περάσουν στον κατάλογο των παπύρων του Οξύρρυγχου που έχει εκδώσει η Οξφόρδη.

Το επόμενο στάδιο θα είναι η φόρτωση νέου όγκου ανεπεξέργαστων πληροφοριών ώστε το κοινό να προσφέρει τη βοήθειά του στην ερμηνεία τους.

Επισκεφτείτε το site: http://ancientlives.org/

Πηγή:Περ/κό Αρχαιολογία & Τέχνες, in.gr

Αρχαιολογικό Μουσείο Σαλαμίνας

2011-07-21T11:27:00.000+03:00

Την απαλλοτρίωση ή την απ’ ευθείας εξαγορά οικοπέδου στη Σαλαμίνα για τις ανάγκες του Αρχαιολογικού Μουσείου της περιοχής ενέκρινε το Συμβούλιο Μουσείων του υπουργείου Πολιτισμού. Η εξαγορά του οικοπέδου, συνολικού εμβαδού 184 τ.μ., θα βοηθήσει στην ασφάλεια του μουσείου καθώς το κτίσμα συνορεύει με τον αίθριο χώρο του. Παράλληλα, στις προθέσεις της ΚΣΤ′ Εφορείας Αρχαιοτήτων είναι να αξιοποιηθεί ο χώρος για αποθήκες και γραφεία του μουσείου. Το κόστος της εξαγοράς ανέρχεται στα 200.000 ευρώ (αντικειμενική αξία).
Το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο της Σαλαμίνας λειτουργεί από τις αρχές του καλοκαιριού του 2010 στο διατηρητέο κτίριο του πρώην 1ου Καποδιστριακού Σχολείου του νησιού, το οποίο ανακατασκευάστηκε πλήρως, σύμφωνα με τις προδιαγραφές ενός σύγχρονου μουσείου.
Τα ευρήματα που φιλοξενεί στη μόνιμη έκθεσή του αποτελούν δείγμα της ένδοξης ιστορίας της Σαλαμίνας, ενώ το εκθεσιακό πρόγραμμα του μουσείου παρουσιάζει τα σημαντικότερα αρχαιολογικά ευρήματα και μνημεία ανά χρονική περίοδο, αναδεικνύοντας έτσι το παρελθόν του νησιού.
Στην έκθεση μπορεί κανείς να θαυμάσει εκθέματα από τους οικισμούς και τα νεκροταφεία της προϊστορικής περιόδου, όπως και κεραμικά ευρήματα από τη γεωμετρική έως και την πρωτοβυζαντινή περίοδο. Επιπλέον, την έκθεση απαρτίζουν μαρμάρινα επιτύμβια ανάγλυφα του 4ου κυρίως αιώνα.
Εντυπωσιακή είναι η έκθεση των μαρμάρινων επιτύμβιων μνημείων από τους κλασικούς, ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους η οποία φιλοξενείται στα στεγασμένα τμήματα του αύλειου χώρου του μουσείου.
Από το μουσείο δεν λείπει το πλούσιο εποπτικό υλικό και τα εκθέματα που σχετίζονται με την ιστορία της πόλης, όπως ψηφισματικά ανάγλυφα, σχεδιαστικές αναπαραστάσεις της Ναυμαχίας της Σαλαμίνος.

Πηγή:Περ/κό Αρχαιολογία & Τέχνες, Naftemporiki.gr

Ένας σπάνιος κούρος συγκαταλέγεται στα ευρήματα της ανασκαφής στο Δεσποτικό

2011-07-19T14:25:00.000+03:00

Τα αποτελέσματα της ανασκαφικής περιόδου στη θέση Μάντρα στην ακατοίκητη νησίδα Δεσποτικό, που διήρκησε από τις 2 Ιουνίου έως τις 8 Ιουλίου 2011, ανακοίνωσε το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.

Δεσποτικό
Η φετινή έρευνα ξεκίνησε από το τειχισμένο Νότιο Συγκρότημα. Κάτω από τα ύστερα κτίσματα της μεταβυζαντινής εποχής αποκαλύφθηκε ο βόρειος τοίχος του ήδη ανεσκαμμένου μεγάλου τετράγωνου αρχαϊκού κτίσματος Θ (β’ μισό 6ου π.Χ.), οι τοίχοι του οποίου σώζονται σε μέγιστο ύψος 1,50 μ. το οποίο επικοινωνεί με το λουτρό του ιερού. Αποκαλύφθηκαν επίσης έξι νέοι τοίχοι, βαθύτερα θεμελιωμένοι από τους ήδη ορατούς του Νοτίου Συγκροτήματος και κάτω από το λουτρό, γεγονός που αποδεικνύει πως προϋπήρχε αυτών ακόμα ένα κτίσμα χρονολογούμενο στην πρώτη φάση λειτουργίας του ιερού (550 π.Χ.).Η έρευνα συνεχίστηκε στο ναόσχημο οικοδόμημα του τειχισμένου λατρευτικού περιβόλου του ιερού. Διαπιστώθηκε ότι αυτό, εκτός από σηκό και άδυτο, έχει και πρόδομο αποτελούμενο από πλακόστρωτο διάδρομο, τέσσερις μικρούς χώρους εκατέρωθεν αυτού και κατώφλι μεγάλων διαστάσεων.
Στο κατώφλι αυτό βρέθηκε εντοιχισμένος σε β’ χρήση ο άνω κορμός -χωρίς το κεφάλι- αρχαϊκού κούρου, κομμένος στο ύψος της μέσης. Το γλυπτό είχε τοποθετηθεί ανάποδα στο έδαφος και έφερε δύο μολυδβοχοημένες εντορμίες για την υποδοχή του στροφέα της θύρας. Ήταν σφηνωμένο με μαρμάρινους λίθους για την καλύτερη στήριξη της θύρας και η πίσω επιφάνειά του ήταν επεξεργασμένη με βελόνι, ώστε να εφάπτεται στην πλάκα του κατωφλιού.
Ο κούρος έχει το αριστερό χέρι λυγισμένο πάνω στο θώρακα - χαρακτηριστικό γνώρισμα των παριανών εργαστηρίων γλυπτικής του τέλους του 6ου αι. π.Χ. Η αποκάλυψη του κούρου είναι πολύ σημαντική, καθώς είναι μόλις το τρίτο γλυπτό αυτής της ιδιαίτερης κατηγορίας κούρων.
Ιδιαίτερα σημαντική για τη μελέτη των πολυάριθμων θραυσμάτων γλυπτών που έχουν βρεθεί στο ιερό είναι η διαπίστωση ότι το παραπάνω θραύσμα συνανήκει με τον κάτω κορμό κούρου που είχε αποκαλυφθεί εντοιχισμένος σε τοίχο του Νότιου Συγκροτήματος το 2005. Στο ίδιο γλυπτό πιθανότατα πρέπει να αποδοθεί το κεφάλι κούρου που είχε βρεθεί το 2010. Επίσης, αποκαλύφθηκαν δύο συνανήκοντα θραύσματα από το αριστερό πόδι αρχαϊκού κούρου φυσικού μεγέθους, σωζόμενο από τη φτέρνα έως και την κνήμη. Τα θραύσματα σώζονται σε άριστη κατάσταση και δείχνουν την απαράμιλλη ποιότητα των γλυπτών των παριανών εργαστηρίων. Αυτά συνανήκουν με θραύσμα από το μηρό κούρου που είχε αποκαλυφθεί το 2005.
Δίπλα σε αυτά βρέθηκε η πλίνθος της βάσης ενός άλλου κούρου, στην οποία σώζονται τρία δάκτυλα του δεξιού ποδιού. Η προσεχής μελέτη των τριάντα και πλέον μαρμάρινων βάσεων αγαλμάτων θα βοηθήσει στη ταύτιση της παραπάνω πλίνθου και του κούρου με μία από αυτές τις βάσεις.
Εργασίες κατά μήκος του στυλοβάτη του ναού, μήκους 17 μ., αποκάλυψαν την ιδιαίτερα ισχυρή θεμελίωσή του, που αποτελείται από μεγάλους δόμους γνευσίου μήκους 2 έως 4 μ., τοποθετημένους σε δύο ή τρεις επάλληλες σειρές, συνολικού ύψους 1 μ. Ο στυλοβάτης ανήκει στην κιονοστοιχία του ναού που κατασκευάστηκε γύρω στο 500 π.Χ. Αυτή έφερε επτά κίονες ύψους 3,80 μ., επομένως απαιτούσε μία τόσο ισχυρή θεμελίωση για τη στήριξη όχι μόνο της κιονοστοιχίας αλλά του θριγκού και του αετώματος.
Επίσης, κάτω από το βωμό της Εστίας Ισθμίας και εξωτερικά του ναού αποκαλύφθηκε τμήμα πρωιμότερου τοίχου κατασκευασμένου από μαρμάρινους δόμους.
Σημαντική ήταν η εύρεση κάτω από το αρχαϊκό πλακόστρωτο δάπεδο του προστώου του εστιατορίου του ιερού τμήματος τετράγωνου μαρμάρινο βόθρου τελετουργικού χαρακτήρα, διαστάσεων 1,5Χ1,5 μ. (μέσα 6ου αι. π.Χ.). Επίσης, στη Βόρεια Πύλη του περιβόλου διαπιστώθηκαν έξι διαφορετικές κατασκευαστικές φάσεις και αποκαλύφθηκαν οι δύο εντορμίες της δίφυλλης θύρας της πρώτης φάσης που χρονολογείται στην αρχαϊκή περίοδο (550 αι. π.Χ).
Τέλος, η φετινή ανασκαφή εκτός από τα παραπάνω ευρήματα έφερε στο φως πληθώρα γραπτής αρχαϊκής και γεωμετρικής κεραμικής που αποδεικνύει την λειτουργία του ιερού ήδη από τα γεωμετρικά χρόνια.

Πηγή: Περ/κό Αρχαιολογία & Τέχνες

Κιθαιρών

2011-07-19T14:17:00.000+03:00

Βρίσκομαι στα Βίλια (ξέρετε κοντά στο Πόρτο Γερμενό και το Αλεποχώρι). Εχτές ανεβήκαμε με την παρέα στον Κιθαιρώνα (υψόμετρο 1.409 μέτρα).
Για όσους δεν γνωρίζουν ο Κιθαιρώνας είναι ορεινός όγκος μεταξύ του όρους Πατέρα, των Γερανείων ορέων και της Πάρνηθας. Ο Κιθαιρώνας ήταν χώρος διαμονής της θεάς Αρτέμιδος. Η Άρτεμις ήταν υπερβολικά σεμνή και ιδιαίτερα εκδικητική σ΄όποιον έδειχνε απέναντί της ερωτικές διαθέσεις.
Μία μέρα είχε πάει στον Κιθαιρώνα για κυνήγι μαζι με τα σκυλιά του ο Ακταίωνας, ο οποίος είχε μάθει την τέχνη του κυνηγίου απο τον κένταυρο Χείρωνα. Κι΄ενώ περιπλανάτο στο βουνό έτυχε να δεί την θεά ’ρτεμη που λουζόταν σε μια δροσερή πηγή παρέα με τις Νύμφες. Η Άρτεμις εξοργίστηκε που είδε τον Ακταίωνα (νομίζοντας οτι αυτός έχει ερωτικές διαθέσεις) και τον μεταμόρφωσε σε ελάφι. Μα μόλις έγινε αυτό τα σκυλιά του Ακταίωνα βλέποντας μπροστά τους ενα ελάφι όρμησαν επάνω του και τον κατασπάραξαν. Λέγεται δε οτι το θλιμμένο βλέμμα των ελαφιών είναι απο την στεναχώρια του Ακταίωνα.
Ο Λαίος παντρέυτηκε την Ιοκάστη ή Επικάστη οπως την καλούν μερικοί και υπήρχε χρησμός που του μήνυε να μην κανει παιδί γιατί επρόκειτο να σκοτωθεί απο το ίδιο του το παιδί. Αυτός μία μέρα τύφλα στο μεθύσι πλάγιασε με την γυναίκα του. Κι όταν γεννήθηκε το παιδί το δώσε σ΄ενα βοσκό να το πετάξει αφού πρώτα του τρύπησε τους αστραγάλλους με καρφιά. Ο βοσκός απόθεσε το βρέφος στον Κιθαιρώνα. Το βρήκαν όμως οι βουκόλοι του Πολύβου, βασιλια των Κορινθίων, το παίρνουν και το πηγαίνουν στην γυναίκα του βασιλέως την Περίβοια. Εκείνη υιοθέτησε το παιδί, του θεράπευσε τα ποδια και το ονόμασε Οιδίποδα γιατί είχε πρήξιμο (οίδημα) στα πόδια απο τις πληγές.
Είναι το βουνό όπου ένοιωσε τα βαριά βήματα του Ηρακλή. Βοσκός ο Ηρακλής στα δεκαοχτώ του χρόνια ανεβοκατέβαινε καθημερινώς με τα κοπάδια τον Κιθαιρώνα. Μία ημέρα έκοψε ένα χοντρό κλαρί ελιάς και μ΄αυτό έφτιαξε το μυθικό του ρόπαλο όπου και κατάφερε να σκοτώσει το λιοντάρι του Κιθαιρώνα που είχε γίνει φόβος και τρόμος της περιοχής.
Ο Kithairon πήρε το όνομα του από τον βασιλέα των Πλαταιών Kithairon. Ο Kithairon σκότωσε τον αδελφό του Ελικώνα γι΄ αυτό οι θεοί του Ολύμπου έδωσαν στα δυο γειτονικά βουνά αντίστοιχα τα ονόματα Kithairon και Elikon. Τον Κιθαιρώνα τον έκαναν κατοικία των Ερινυών και τον Ελικώνα κατοικία των Μουσών.

Δύο νέα Μουσεία εμπλουτίζουν τον πολιτιστικό χάρτη της χώρας

2011-07-05T11:38:00.000+03:00

Αθήνα

Δύο νέα μουσεία προστίθενται στον πολιτιστικό χάρτη της πρωτεύουσας. Το πρώτο αφορά στο Μέγαρο Τσίλλερ-Λοβέρδου (Μαυρομιχάλη 6), το οικοδόμημα του ώριμου νεοκλασικισμού στη νεότερη Ελλάδα, που έρχεται να στεγάσει την περίφημη Συλλογή Λοβέρδου, η οποία ανήκει στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο (ΒΜΧ). Το δεύτερο είναι το Μουσείο Εναλίων Αρχαιοτήτων, το πρώτο στην Ελλάδα, που θα στεγαστεί στο κτίριο «ΣΙΛΟ» στην «Πολιτιστική Ακτή Πειραιώς» και το οποίο θα συμπληρώσει το φιλόδοξο σχέδιο της γειτονιάς των μουσείων στο λιμάνι του Πειραιά.

Και τα δύο μουσεία συζητήθηκαν στο Συμβούλιο Μουσείων εκτενέστατα. Ωστόσο, το καθένα βρίσκεται σε διαφορετική φάση, καθώς για το Μέγαρο Τσίλλερ-Λοβέρδου, που αποτελεί παράρτημα του ΒΧΜ, εγκρίθηκε η οριστική μουσειολογική μελέτη, ενώ το δεύτερο έχει να διανύσει ακόμα αρκετό δρόμο.

Για το Μουσείο Εναλίων Αρχαιοτήτων εγκρίθηκε το κτιριολογικό και μουσειολογικό πρόγραμμα, με κάποιες παρατηρήσεις, που θα πρέπει να τεθούν υπόψη στην προμελέτη που θα ακολουθήσει, η οποία με ταχείς ρυθμούς αναμένεται προς έγκριση στις 20 Ιουλίου.

Το Μέγαρο Τσίλλερ-Λοβέρδου αποτέλεσε οικία δύο σημαντικών ανθρώπων. Του Γερμανού αρχιτέκτονα Ερνέστου Τσίλλερ, το όνομα του οποίου συνδέεται άρρηκτα με την ελληνική αρχιτεκτονική του 19ου αιώνα, καθώς σχεδίασε περισσότερα από 900 κτίρια, αλλά και του Διονύσιου Λοβέρδου, οικονομολόγου, διευθυντή της Λαϊκής Τράπεζας και συλλέκτη έργων τέχνης, ο οποίος αγόρασε το κτίριο από τον προκάτοχό του, δίνοντας το δικό του στίγμα με τις παρεμβάσεις του. Εκεί, στέγασε και τη συλλογή του από βυζαντινές εικόνες, πολύτιμα χειρόγραφα και αντικείμενα μικροτεχνίας, λειτουργώντας μέρος του κτιρίου ως μουσείο.

Πρόσφατα το Συμβούλιο Νεοτέρων Μνημείων ενέκρινε τη μελέτη αποκατάστασης του μεγάρου, το οποίο θα στεγάσει την περίφημη συλλογή, ενώ ταυτόχρονα θα αποτελεί από μόνο του έκθεμα, τόσο για την αρχιτεκτονική του όσο και για τον εσωτερικό του διάκοσμο, που συμπληρώνεται με εξαιρετικά μωσαϊκά δάπεδα, ξυλόγλυπτα και διακοσμήσεις.

Οι ενότητες της μουσειολογικής μελέτης, όπως εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο, είναι οκτώ: Η πρώτη θα λέγεται «Οικία Τσίλλερ» και θα παρουσιάζει το ιστορικό πλαίσιο της εποχής, τη συμβολή του Τσίλλερ στον ελληνικό κλασικισμό, μελέτες και σχέδιά του για δημόσια και ιδιωτικά κτίρια. Μεταξύ των εκθεμάτων θα είναι δύο σχέδια κατόψεων της οικίας Τσίλλερ (τα οποία βρίσκονται στο Μουσείο Μπενάκη και στην Εθνική Πινακοθήκη), διακοσμήσεις in situ της φάσης Τσίλλερ, καθώς και εποπτικό υλικό για τον μεγάλο αρχιτέκτονα και το έργο του.

Η δεύτερη ενότητα θα έχει τίτλο «Συλλογή και Μουσείο Δ. Λοβέρδου» και θα πληροφορεί το κοινό για το φαινόμενο κατοικίας που μετατράπηκε σε οικία τέχνης, με αδημοσίευτο υλικό από το αρχείο των κληρονόμων, καθώς και από το αρχείο του ΒΧΜ, όπως φωτογραφίες, έγγραφα με το πωλητήριο της οικίας, τους παλιούς καταλόγους του 1946 και 1964 κ.ά.

Η τρίτη ενότητα «Συλλογή Δ. Λοβέρδου» θα παρουσιάζει τη συνολική συλλογή, όχι μόνο αυτή που θα εκτίθεται στο Μουσείο, αλλά και όσα από τα αντικείμενα ανήκουν στους κληρονόμους, στο Ίδρυμα Σπύρου Λοβέρδου και το ΒΜΧ.

Η τέταρτη ενότητα θα αναφέρεται στη «Ζωγραφική στην Κρήτη (14ος - 17ος αιώνας)», με στοιχεία από τη συνέχιση της βυζαντινής τέχνης στην Κρήτη, τη σχέση της με τη Δύση, τις επιρροές της, καθώς και με την παρουσίαση έργων γνωστών ζωγράφων της εποχής, όπως ο Άγγελος, ο Δαμασκηνός κ.ά.

Η πέμπτη ενότητα έχει τίτλο «Ζωγραφική στα Επτάνησα (17ος - 19ος αιώνας)» και θα περιλαμβάνει έργα κυρίως Κρητικών που εγκατέλειψαν το νησί για να εγκατασταθούν στη Βενετία και στα ενετοκρατούμενα Επτάνησα, όπως ο Ηλίας Μόσχος και ο Νικόλαος Καλλέργης. Στην ενότητα αυτή θα περιλαμβάνονται και εκκλησιαστικά αντικείμενα, όπως ένα ολόκληρο τέμπλο ναού, που συγκαταλέγεται στη Συλλογή Λοβέρδου, ξυλόγλυπτα, υφάσματα και χειρόγραφα.

Η έκτη ενότητα θα αφορά το «Παρεκκλήσι του Μουσείου», που έχτισε ο αρχιτέκτονας Αριστοτέλης Ζάχος στην πίσω αυλή του κτιρίου και στα εκθέματα που θα παρουσιάζονται είναι ο εντυπωσιακός του τρούλος, που θα εκτίθεται in situ, 12 φορητές εικόνες και εποπτικό υλικό.

Η έβδομη ενότητα θα περιλαμβάνει έργα του 20ού αιώνα από παραγγελίες του ίδιου του Διονύσιου Λοβέρδου σε καλλιτέχνες όπως ο Φώτης Κόντογλου και θα αποτελείται από 31 εικονίδια και διάκοσμο (ψηφιακά δάπεδα, ξυλόγλυπτα κλπ.), ο οποίος βρίσκεται στην αρχική του θέση, εκθέματα που θα αναδειχτούν, όπως και τα υπόλοιπα, με επεξηγηματικές πινακίδες.

Τέλος, ξεχωριστή ενότητα θα αποτελεί το «Ελληνικό Δωμάτιο της Αγγελικής Χατζημιχάλη», που δημιούργησε η σπουδαία λαογράφος και το οποίο θα αποκατασταθεί σύμφωνα με τη μελέτη συντήρησης του διακόσμου.

Η μουσειολογική μελέτη έγινε ομόφωνα αποδεκτή από το Συμβούλιο Μουσείων, ενώ κάποιες παρατηρήσεις έγιναν αφορμή για να διευκρινιστούν κάποια ζητήματα. Όπως, ότι δεν θα μπορούσε να γίνει μεγαλύτερη προβολή των διακοσμήσεων της εποχής του Τσίλλερ, γιατί το Μουσείο δόθηκε στο Δημόσιο από τους κληρονόμους της οικογένειας Λοβέρδου με τον όρο να στεγαστεί η Συλλογή, ειδάλλως θα επιστρέψει στους δωρητές.

Ωστόσο, τονίστηκε ότι το ίδιο το κτίριο αποτελεί από μόνο του έκθεμα, που με την αρχιτεκτονική και τον αποκατεστημένο διάκοσμό του θα «μιλάει» μόνο του για τον μεγάλο αρχιτέκτονα. Επίσης, αναφέρθηκε ότι αν δοθεί και το υπόλοιπο κτίριο (το τμήμα που έχει είσοδο από την Ακαδημία), το οποίο παραμένει ανεκμετάλλευτο και κλειστό στην ιδιοκτησία των κληρονόμων, θα είναι ακόμα καλύτερη η ανάδειξή του.

Το Μουσείο Εναλίων Αρχαιοτήτων αποτελεί τμήμα της «Πολιτιστικής Ακτής Πειραιά», ενός επενδυτικού προγράμματος του ΟΛΠ, που αφορά τη διαμόρφωση του λιμανιού, την ανάδειξή του σε Πύλη Τουρισμού και τη σύνδεσή του με τον Πειραιά. Οι επεμβάσεις που πρόκειται να γίνουν, αφορούν κυρίως στη διαμόρφωση της περιοχής από τον Άγιο Διονύσιο μέχρι την Ακτή Βασιλειάδη με κύρια εστία την Ηετιώνεια Ακτή. Το έργο στο σύνολό του θα καλύπτει έκταση 180 στρεμμάτων, από τα οποία τα 50 στρέμματα θα αποτελούν χώρους πρασίνου.

Το κτίριο, που μέχρι το 2010 λειτουργούσε ως σιλό αποθήκευσης δημητριακών, ανεγέρθηκε μεταξύ 1924 και 1929. Μαζί με τον Πύργο του, που φιλοξενεί το Ρολόι του Πειραιά, το σήμα κατατεθέν του λιμανιού, φτάνει σε ύψος τα 56,20 μέτρα. Με τον ταινιόδρομο έχει εμβαδόν 10.960 τ. μ., ο περιβάλλοντας χώρος είναι περίπου 9 στρέμματα, ενώ από τα πιο αξιόλογα χαρακτηριστικά του είναι οι κυψέλες.

Πρόκειται για μικρά δωμάτια, ύψους 30 μ. και πλάτους 1 μ. περίπου, τα οποία, σύμφωνα με την παρουσίαση του κτιριολογικού και μουσειολογικού προγράμματος, μπορούν να αποτελέσουν μοναδική πρόκληση για τους αναδόχους του διαγωνισμού ως προς την τελική τους χρήση. Και τα δύο προγράμματα εγκρίθηκαν ομόφωνα από τα μέλη του Συμβουλίου, με τις παρατηρήσεις να υπάρξει αύξηση του εκθεσιακού χώρου, να βελτιωθούν οι τίτλοι των ενοτήτων, τμήμα του κτιρίου να διατηρηθεί ως έχει, ως δείγμα της ελληνικής βιομηχανικής κληρονομιάς και να δοθεί μέριμνα για συμμετοχικές δράσεις παιδιών.

Το εκθεσιακό υλικό θα προέρχεται από τα πλούσια σε ευρήματα ναυάγια της χώρας, καθώς και από ανασκαφές που έχει διεξάγει η Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων και θα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, εμπορικούς αμφορείς, κεραμική, αγάλματα, γλυπτά, αρχιτεκτονικά μέλη, επιγραφές, εξοπλισμούς πλοίων, θησαυρούς νομισμάτων, οπλισμό και οικιακά σκεύη. Μεταξύ των θεματικών ενοτήτων που προτάθηκαν είναι «Θάλασσα, περιβάλλον, άνθρωπος», «Ενάλια Αρχαιολογία», «Χρονοκάψουλες στον βυθό… Σταθμοί στον χρόνο», «Ερευνώντας το παρελθόν σε πολύ βαθιά νερά», «Ναυάγια και αναφορές στην τέχνη και τα γράμματα», «Κτίριο του Σιλό».

Πηγή:www.in.gr

Ρωσσία: Βρήκαν τμήματα αρχαίας ελληνικής πόλης του 6 αιώνα π.Χ.

2011-07-05T11:34:00.000+03:00

Στην περιοχή ΤΑΜΑΝ (σ.σ. κοντά στην πόλη Ανάπα, δημοφιλές θέρετρο στο Νότιο Ρωσία, και η οποία βρίσκεται στο Κράι Κρασνοντάρ, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας) οι αρχαιολόγοι βρέθηκαν μπροστά σε μοναδική ανακάλυψη που μπορεί να αλλάξει εξ ολοκλήρου την άποψη που έχουμε για την αρχαία ιστορία.

Οι αρχαιολόγοι έχουν μείνει έκπληκτοι από την κατάσταση και το πλήθος των ευρημάτων και στην παρούσα φάση φωτογραφίζουν επίπεδο επίπεδο πολύ προσεκτικά προκειμένου να μην καταστρέψουν τα αρχαία τείχη.
Υποθέτουν οτι στο σημείο της ανασκαφής βρισκόταν αρχαίος ελληνικός ναός της θεάς Δήμητρας, θεάς της καρποφορίας και της γεωργίας και οι ιστορικοί που παρευρέθηκαν προσδιόρισαν ακριβώς το σημείο του βωμού. Ομως από το πλήθος των ευρημάτων μιλούν για ολόκληρη πόλη.

Οι γυάλινοι καθρέφτες εμφανίστηκαν μόλις τον 3ο αι. μ.Χ.

2011-07-05T11:17:00.002+03:00

Οι αρχαίοι καθρεφτίζονταν στην ήρεμη επιφάνεια του νερού αλλά και στη στιλβωμένη επιφάνεια πετρωμάτων και μετάλλων ( χαλκός, άργυρος, χρυσός). Ο γυάλινος καθρέφτης εμφανίστηκε τον 3ο αι. μ.Χ. ενώ στη Βικτωριανή εποχή κατασκευάστηκαν οι πρώτοι, επιμεταλλωμένοι με υδράργυρο, καθρέφτες που, λόγω του υψηλού τους κόστους, θεωρούνταν έργα τέχνης.

Το αρχαιότερο ημερολόγιο χρονολογείται στα 10.000 π.Χ

2011-07-05T11:10:00.001+03:00

Το αρχαιότερο ημερολόγιο έχει βρεθεί στο Grotte du Tai στη Γαλλία. Επάνω σε ένα κομμάτι οστού, μήκους 9 εκατοστών, οι αρχαιολόγοι εντόπισαν γύρω στις 1.000 αυλακώσεις, καθεμιά από τις οποίες αντιπροσώπευε μια ημέρα. Οι αυλακώσεις διατάσσονται σε ομάδες, οι οποίες φαίνεται ότι αντιπροσώπευαν έτη.

Οστά στην πυρά

2011-07-05T11:05:00.000+03:00

Η δυνατή φωτιά επιδρά με δύο τρόπους στα οστά: από τη μια, τους προσδίδει ένα ασπρογάλαζο ή λευκό χρώμα και από την άλλη, τα συρρικνώνει.
Επομένως, κανείς δεν πρέπει να υπολογίζει με ακρίβεια, βάσει του μεγέθους των καμένων οστών, το μέγεθος του ζώου στο οποίο ανήκαν. Tο συμπέρασμά του θα είναι ανακριβές.

Kαι κάπου εδώ θυμάμαι και τις ανασκαφές της σχολής μας στην Κρήτη...όταν κοσκινίζαμε το χώμα για να ξεδιαλύνουμε και να μαζέψουμε τα καμένα οστά. Ωραίες εποχές...

Στη φωτογραφία πάνω ένας από τους αγαπημένους Καθηγητές μας ο Ν. Σταμπολίδης.

Tο αρχαιότερο μουσείο του κόσμου

2011-07-02T18:58:00.001+03:00

Το 1925, ο Άγγλος αρχαιολόγος Λέοναρντ Γούλεϊ αποκάλυψε μια ιδιόμορφη συλλογή αντικειμένων στο εσωτερικό ενός νεοβαβυλωνιακού ανακτόρου του 530 π.Χ. στην Ουρ, όπου διενεργούσε ανασκαφές. Τα αντικείμενα, που είχαν συγκεντρωθεί από την πριγκίπισσα Ενιγκάλντι, κόρη του βασιλιά Ναβονίδη, προέρχονταν από διαφορετικές ιστορικές περιόδους και γεωγραφικές περιοχές, καλύπτοντας 1.500 χρόνια ιστορίας, ήταν προσεκτικά τακτοποιημένα και συνοδεύονταν από επεξηγηματικές πινακίδες. Ο Γούλεϊ είχε αποκαλύψει το πρώτο μουσείο της ιστορίας.

Πηγή:Περ/κό Αρχαιολογία&Τέχνες

Επιγραφικές έρευνες στην όαση της Χάργκα: Η ιστορία ενός πολυδιάβατου μονοπατιού της αιγυπτιακής ερήμου

2011-06-26T18:05:00.001+03:00

Ο αιγυπτιολόγος δρ. Νικόλαος Λαζαρίδης, Λέκτορας Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας (Σακραμέντο), θα δώσει διάλεξη με τίτλο «Επιγραφικές έρευνες στην όαση της Χάργκα: Η ιστορία ενός πολυδιάβατου μονοπατιού της αιγυπτιακής ερήμου» στην αίθουσα διαλέξεων του Μορφωτικού Κέντρου της Αιγυπτιακής Πρεσβείας στην Αθήνα την Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011 και ώρα 19:30.
Η διάλεξη θα πραγματοποιηθεί υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Αιγύπτου (ΕΕΜΑΑ).
Πληροφορίες
Αιγυπτιακό Μορφωτικό Κέντρο Αθηνών Πανεπιστημίου 6, 3ος όροφος, T. K. 10671 Αθήνα
Τηλ. 210 3632824
Ε-mail. culturalcenterathens@hotmail.com

Πηγή: Περ/κό Αρχαιολογία & Τέχνες

Ενάλιες Αρχαιότητες & Δίκαιο

2011-06-26T18:02:00.000+03:00

Η ελληνική Εταιρεία Δικαίου Αρχαιοτήτων διοργανώνει ημερίδα με θέμα Ενάλιες Αρχαιότητες και Δίκαιο στις 28 Ιουνίου 2011, 19:00 στο Μουσείο Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Θόλου 5 & Κλεψύδρας, Πλάκα.
Ομιλητές:
Αγγελική Σίμωσι - Αρχαιολόγος, Προισταμένη Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων, Υπουργείο Πολιτισμού & Τουρισμού
Αναστασία Στρατή - Δρ. Νομικής, Εμπειρογνώμων Υπουργείου Εξωτερικών
Χρήστος Αγουρίδης - Αρχαιολόγος, Γενικός Γραμματέας Ινστιτούτου Εναλίων Αρχαιολογικών Ερευνών (ΙΕΑΝΕ)
Συντονισμός:
Νικόλαος Φαραντούρης - Επικ. Καθηγητής Παν/μίου Πειραιώς

Θα ακολουθήσει δεξίωση.

Επίλυση συγκρούσεων και πολιτιστική διαχείριση: ένα μοντέλο διαπραγμάτευσης μέσα από το παράδειγμα του Νέου Μουσείου Ακρόπολης

2011-04-12T11:49:00.000+03:00

Ομιλία με θέμα «Επίλυση συγκρούσεων και πολιτιστική διαχείριση: ένα μοντέλο διαπραγμάτευσης μέσα από το παράδειγμα του Νέου Μουσείου Ακρόπολης» θα πραγματοποιηθεί στο Μουσείο Μπενάκη.

Στόχος είναι η παρουσίαση ενός μοντέλου διαχείρισης συγκρούσεων και εντάσεων που προκύπτουν σε πολιτιστικούς φορείς. Το προτεινόμενο μοντέλο στηρίζεται σε οικονομικές, οργανωσιακές, κοινωνιολογικές και ψυχολογικές θεωρίες. Η παρουσίαση θα αναδείξει πως, παρά τη μοναδικότητα της κάθε περίπτωσης, η χρήση ενός μοντέλου διαχείρισης συγκρούσεων αποτελεί χρησιμότατο εργαλείο για τη διοίκηση πολιτισμικών μονάδων και διαχείριση της πολιτισμικής κληρονομιάς. Επιπροσθέτως, η ομιλία θα τονίσει τη σημασία της διεπιστημονικής προσέγγισης στη διαχείριση πολιτισμικών αγαθών. Το μοντέλο θα διερευνηθεί κυρίως στην περίπτωση του Νέου Μουσείου Ακρόπολης. Παράλληλα, θα χρησιμοποιηθούν και άλλα παραδείγματα, όπου χρειάζεται, για τη σφαιρική παρουσίαση του μοντέλου.

Το σεμινάριο υποστηρίζεται από την "Πρωτοβουλία για την Ανάδειξη της Πολιτιστικής Κληρονομιάς" και θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 14 Απριλίου 2011, ώρα 18.00
Τόπος: Aίθουσα εκδηλώσεων του Μουσείου Μπενάκη (2ος όροφος, κεντρικό κτίριο), Κουμπάρη 1 & Βασ. Σοφίας, Αθήνα.

Εισηγήτρια: δρ. Καλλιόπη Φουσέκη
Λόγω περιορισμένων θέσεων, απαραίτητη είναι η δήλωση συμμετοχής στην κα Νότα Πάντζου (pantzou@inherity.org, 6909778891, 2105565605). Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

πηγή:Περ/κό Αρχαιολογία

Art Project by Google

2011-02-02T00:53:00.000+02:00

Το Google μας φέρνει πιο κοντά στην Τέχνη: http://www.googleartproject.com/

Μας δίνεται η δυνατότητα να εξερευνήσουμε μουσεία από όλο τον κόσμο σε 3D, να δούμε έργα τέχνης σε απίστευτα επίπεδα ζουμ και ακόμη να δημιουργήσουμε και να μοιραστούμε τη δική μας συλλογή από αριστουργήματα.
Είναι πραγματικά πολύ καλό...

Περιοδικό "Αρχαιολογία & Tέχνες"

2011-01-31T17:43:00.000+02:00

Θα ήθελα να σας πληροφορήσω ότι δυστυχώς το περιοδικό "Αρχαιολογία και Τέχνες" σταμάτησε την έκδοση του εντύπου του λόγω προφανώς της δύσκολης οικονομικής κατάστασης. Αντίτυπα όμως παλαιών τευχών διατίθενται (δωρεάν) στα γραφεία του περιοδικού μέχρι και τις 15 Μαρτίου 2011.

7ος όροφος, Πλ. Καρύτση 10, Αθήνα- ΔΕΥ-ΠΑΡ 10:00 π.μ-14:30μ.μ
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε στο τηλέφωνο 210-3228705.

Δούκισσα της Πλακεντίας

2011-01-30T16:15:00.000+02:00

Έκθεση για τη Δούκισσα της Πλακεντίας
(Sophie Barbe de Marbois, Duchesse de Plaisance,1785-1854) πραγματοποιείται στο Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο.
Η έκθεση θα διαρκέσει ως τις 27 Φεβρουαρίου 2011.

http://www.byzantinemuseum.gr/el/

Εκπαιδευτικά Προγράµµατα για Ενηλίκους

2011-01-13T16:43:00.000+02:00

Πληροφορίες - Συμμετοχές
Κέντρο Δια Βίου Μάθησης
Κτήριο Ελένης Θεοχάρη-Περάκη, Δώρας Δ Ίστρια 7 και Μαρασλή 65, Λυκαβηττός
Τηλ.: 210 7220209, 210 7211390 (καθημερινά 9.00 - 15.00, εκτός Σαββάτου και Κυριακής)
Δικτυακός τόπος:

http://www.benaki.gr/index.asp?id=30203&lang=gr

Κύκλοι διαλέξεων και δημιουργικά εργαστήρια

2010-12-19T10:40:00.002+02:00

Πρόγραμμα κύκλων διαλέξεων και δημιουργικών εργαστηρίων για ενήλικες στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Ιανουάριος - Μάιος 2011

Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται:

Έξι σύγχρονοι Έλληνες δημιουργοί: το έργο, η πορεία, η συνέχεια...

Εργαστήριο ζωγραφικής και Ιστορίας της Τέχνης

Οι μυθικές πηγές της σύγχρονης τέχνης

Εικαστικό εργαστήριο: το πρόσωπό (μου) και το προσωπείο (μου)

Μεγαλώνοντας τα παιδιά μας σε έναν κόσμο που αλλάζει (Τι μας διδάσκουν τα Ζωντανά Συστήματα)

Από τον Αχμές στον Αρχιμήδη

Εργαστήριο ζωγραφικής και αυτογνωσίας

Η τέχνη και το κακό

Η διατροφή στην αρχαία Ελλάδα

Η τέχνη της εφηβείας – Τέχνη ζωής. Οικογενειακές σχέσεις και δυσκολίες στην εφηβεία: ο χώρος του απρόβλεπτου και του δημιουργικού

Αναλυτικό πρόγραμμα
www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=RESOURCE&cresrc=2009&cnode=22&clang=0

Πληροφορίες
Τηλ.: 210 7228321-3
Δικτυακός τόπος: www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=RESOURCE&cresrc=2009&cnode=22&clang=0

Πηγή:Περιοδικό Αρχαιολογία & Τέχνες

Ημερίδα της Διεύθυνσης Συντήρησης Αρχαίων και Νεωτέρων Μνημείων

2010-11-21T15:41:00.001+02:00

Δευτέρα 22/11/2010
Αμφιθέατρο του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού
(Μπουμπουλίνας 20-22, Αθήνα)
10:00 π.μ.

Τα έργα που θα παρουσιαστούν:
- Συντήρηση της Πύλης του Αδριανού
- Συντήρηση λίθινων ενεπίγραφων στηλών, ψηφιδωτών και επιχρισμάτων στην αρχαία Ολυμπία
- Συντήρηση των εντοίχιων ψηφιδωτών της Μονής Δαφνίου
- Συντήρηση των εκθεμάτων του Λαογραφικού Μουσείου Λάρισας
- Προληπτική συντήρηση υαλοθετημάτων Κεγχρεών και ανάπτυξη συνθηκών εργασίας
  στο Μουσείο Ισθμίας
- Συντήρηση των εντοίχιων ψηφιδωτών της Νέας Μονής Χίου
- Συντήρηση τοιχογραφιών ναού Ταξιαρχών Γουριάς Μεσολογγίου
- Συντήρηση τοιχογραφιών, ψηφιδωτών δαπέδων και αρχιτεκτονικών μελών
   στην Casa Romana της Κω
- Συντήρηση εκθεμάτων του Μουσείου Αστικού και Λαϊκού Βίου «Οικία Μανουσάκη»
   στη Σπάρτη
- Συντήρηση της Ουρανίας του παλαιού ναού Αγίου Ανδρέα Πατρών

Acropolis of Athens, Full Reconstruction

2010-11-21T15:23:00.000+02:00

Η Δαντελού,1669-70, Λούβρο

2010-11-14T22:23:00.001+02:00

Ο πίνακας "Η Δαντελού" χρονολογείται το 1669-1670, βρίσκεται στο Λούβρο και είναι από τα πιο γνωστά έργα του Βερμέερ.

Σε σχέση με τα υπόλοιπα έργα, με σκηνές καθημερινότητες, ο πίνακας αυτός έχει την ιδιαιτερότητα να απεικονίζει την κοπέλα από κοντά, ενώ στα άλλα έργα του ο καλλιτέχνης προτιμούσε μία περισσότερο σύνθετη προοπτική όπως είδαμε.

Ο χώρος είναι ο εσωτερικός ενός σπιτιού και απεικονίζεται μια γυναίκα να κεντάει. Το φόντο είναι φωτεινό και το πρόσωπο της σκιασμένο. Τα χρώματα που χρησιμοποιεί είναι το μπλε, το κίτρινο και το κόκκινο. Χρώματα που βλέπουμε σχεδόν σε όλα τα έργα του. Βλέπουμε ένα εξαιρετικό δείγμα της χρήσης κουκίδων από τη χρήση των οποίων υπάρχει ασάφεια και διάλυση της μορφής.

Γυναίκα που γράφει γράμμα, 1665, Εθνική Πινακοθήκη,Ουάσινγκτον

2010-11-14T22:08:00.000+02:00

Ο πίνακας "Γυναίκα που γράφει γράμμα" χρονολογείται το 1665 και βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον.

Σε ένα εσωτερικό χώρο ενός σπιτιού απεικονίζεται μια γυναίκα καθισμένη μπροστά από ένα τραπέζι με το βλέμμα της στραμμένο προς τον θεατή, ενώ συγχρόνως γράφει ένα γράμμα.

Φοράει μια κίτρινη ζακέτα με γούνινο τελείωμα στις άκρες. Το ίδιο ντύσιμο βλέπουμε και στον πίνακα "Γυναίκα με μαργαριταρένιο κολιέ", ενώ δεν αποκλείεται να πρόκειται για την ίδια γυναικεία μορφή. Το κίτρινο χρώμα είναι από τα αγαπημένα του Βερμέερ αλλά στους πίνακες ο συμβολισμός τους παραπέμπει σε γυναίκες ελαφρών ηθών. Το γράμμα υποθέτουμε ότι είναι ερωτικού περιεχομένου. Στο τραπέζι μάλιστα υπάρχει νομισματοθήκη. Υπάρχει η ιδέα της ματαιοδοξίας.

Γυναίκα με Μαργαριταρένιο Κολιέ, περ.1665, Πινακοθήκη Βερολίνου

2010-11-14T21:47:00.000+02:00

Ο πίνακας χρονολογείται περίπου το 1665 και βρίσκεται στην Πινακοθήκη του Βερολίνου.

Η σκηνή, όπως στα περισσότερα έργα του Βερμέερ, διαδραματίζεται σε έναν εσωτερικό χώρο σπιτιού. Η σκηνές με κυρίες στην τουαλέτα τους είναι δημοφιλείς στην Ολλανδική τέχνη του 17ου αιώνα. Το φως που μπαίνει από το παράθυρο αριστερά φωτίζει το δωμάτιο και το πρόσωπο της γυναίκας, ενώ οι κουρτίνες και το φόρεμα της κοπέλας είναι χρωματισμένα σε κίτρινους τόνους. Το κίτρινο χρώμα μπορεί να παραπέμπει σε γυναίκες ελαφρών ηθών. Η κοπέλα παρατηρεί το είδωλο της σε ένα μικρό καθρέπτη που βρίσκεται κρεμασμένος απέναντι της δίπλα στο παράθυρο, ενώ η έκφραση της μοιάζει να δείχνει ικανοποίηση.

Τα αξεσουάρ της τουαλέτας στο τραπέζι συνθέτουν μια όμορφη νεκρή φύση, ενώ παράλληλα συμβολίζουν τη ματαιοδοξία, τα γήινα αγαθά και την υπερηφάνεια. Τα μαργαριτάρια, επίσης, στο λαιμό της κοπέλας συμβολίζουν τη ματαιοδοξία.

Γυναίκα με Kανάτα Nερού, 1664, Μητροπολιτικό Mουσείο Τέχνης, Νέα Υόρκη

2010-11-14T20:35:00.002+02:00

Ο πίνακας αυτός με την "Γυναίκα με κανάτα νερού" χρονολογείται το 1664 και βρίσκεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης.

Η σκηνή και εδώ διαδραματίζεται σε έναν εσωτερικό χώρο σπιτιού.

Η γυναίκα είναι μεσοαστή όπως αντιλαμβανόμαστε από την ενδυμασία της. Η ενδυμασία της γυναίκας είναι και εδώ ζωγραφισμένη στα χρώματα που αγαπά ο Βερμέερ, το μπλε και το κίτρινο.

Τo κόκκινο χρώμα που χρησιμοποιεί ο Βερμέερ στο τραπεζομάντιλο με λεπτομέρειες λουλουδιών σε μπλε και κίτρινο χρώμα, στα ίδια δηλαδή χρώματα με την ενδυμασία της γυναίκας, δίνουν σε όλο το έργο ένα δέσιμο και ένα ύφος ηρεμίας. Στο κεφάλι της φορά ένα άσπρο μαντήλι το οποίο, μαζί με το φως που μπαίνει από το παράθυρο αριστερά, φωτίζει το πρόσωπο της και στρέφει το βλέμμα του θεατή προς τα εκεί.

Το παράθυρο ανοιχτό στα αριστερά με το χέρι της γυναίκας να το ανοίγει υποδηλώνει την επικοινωνία του εσωτερικού χώρου με τον εξωτερικό. Για την μορφή της γυναίκας υπάρχουν δύο ερμηνείες: Πρώτον, η γυναίκα με την κανάτα, ως προσωποποίηση της εγκράτειας, κοιτάζει έξω από παράθυρο θέτοντας το δίλημμα μιας πρότυπης συμπεριφοράς και μη. Δεύτερον, σύμφωνα με τους μελετητές πρόκειται για αλληγορία του Ολλανδικού έθνους που κοιτάζει πέρα από τους περιορισμούς του χώρου, τις ευρύτερες θαλάσσιες οδούς, ερμηνεία που ενισχύεται από τον χάρτη που βρίσκεται στον τοίχο πίσω από τη γυναίκα. Η δεύτερη ερμηνεία ωστόσο θα λέγαμε ότι υστερεί μπροστά στην απλότητα της οικιακής σκηνής.

Ο τόσο επιδέξιος ρεαλιστικός τρόπος που ο Βερμέερ απεικονίζει τις επιφάνειες και τις δομές γίνεται και εδώ αντιληπτός. Η κανάτα , το βελούδινο τραπεζομάντιλο...

Γυναίκα που Κρατά Ζυγαριά, 1664, Εθνική Πινακοθήκη, Ουάσιγκτον

2010-11-14T20:05:00.004+02:00

Το έργο αυτό χρονολογείται το 1664, βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον και πρόκειται για ένα από τα λιγότερο φωτεινά εσωτερικά του Βερμέερ. Το φως με μία λεπτή αχτίδα ηλίου μόνο να μπαίνει από το παράθυρο αριστερά, φωτίζοντας το λευκό μαντήλι στο κεφάλι της γυναίκας και τη γούνα στο φόρεμα της.

Η σκηνή όπως βλέπουμε στο φόντο έχει πίνακα ο οποίος απεικονίζει τη Δευτέρα Παρουσία, όπου αντικείμενα όπως ο χρυσός και τα μαργαριτάρια δεν θα έχουν καμία αξία. Η αναπαραγωγή έργων άλλων καλλιτεχνών στους πίνακες του Βερμέερ είναι ένα γοητευτικό χαρακτηριστικό του έργου του. Δεν είναι ο μόνος από τους καλλιτέχνες του 17ου αι που χρησιμοποιεί τον πίνακα μέσα σε πίνακα αλλά στον Βερμέερ δεν πρόκειται για διακοσμητικά ή αντικείμενα τέχνης συνηθισμένα στην εσωτερική διακόσμηση της εποχής. Μερικές φορές, ο πίνακας που παρουσιάζεται μέσα στη σύνθεση είναι ένα μέσο για να κατανοήσουμε συμβολικές έννοιες ή αλληγορικές αναφορές.

Η σκεπτική έκφραση της γυναίκας και το γεγονός ότι σηκώνει τη ζυγαριά μπροστά από έναν πίνακα που απεικονίζει τη Δευτέρα Παρουσία έχει θεωρηθεί ως συγκαλυμμένη αλληγορία για τον Καθολικισμό. Η γυναίκα φαίνεται να σκέπτεται σε ποια πλευρά να ρίξει τη ζυγαριά, σε αυτή των υλικών πραγμάτων ή σε αυτή της λύτρωσης της ψυχής. Η γυναίκα θα μπορούσε σύμφωνα με τους μελετητές να συμβολίζει την Παρθένο Μαρία που μεσολαβεί για τη σωτηρία του ανθρώπου. Η διαμεσολάβηση αυτή ξεκινά με τον ρόλο της ως μητέρα του Σωτήρα και ίσως για αυτό εμφανίζεται έγκυος.

Η ζυγαριά είναι προσεκτικά ζωγραφισμένη. Μετά από εξέταση των μελετητών κάτω από μικροσκόπιο και χημική ανάλυση του χρώματος αποδείχτηκε ότι η ζυγαριά δεν περιέχει ούτε χρυσό ούτε μαργαριτάρια. Η γυναίκα κρατά απλώς τη ζυγαριά σε απόλυτη ισορροπία και είναι βυθισμένη σε περισυλλογή.

Τα κοσμήματα πάνω στο τραπέζι με μπλε ύφασμα γυαλίζουν στο φως. Μπορούν να θεωρηθούν ως πειρασμός ή ηδονή, ενώ τα μαργαριτάρια εδώ τοποθετημένα στον ίδιο άξονα με το στομάχι της γυναίκας είναι ένας υπαινιγμός για την αγνότητα της γυναίκας.

Πρόκειται για μία δυνατή εικόνα αρετής που θυμίζει παραδοσιακές εικόνες της Δικαιοσύνης (που πάντοτε παριστάνεται να κρατά ζυγαριά).

Γυναίκα στα Μπλε που Διαβάζει Γράμμα, 1663-1664, Ρεικσμουζέουμ, Άμστερνταμ

2010-11-14T18:03:00.007+02:00

Ο πίνακας αυτός με τον τίτλο "Γυναίκα στα μπλε που διαβάζει γράμμα" χρονολογείται το 1663-1664 και βρίσκεται στο Ρεικσμουζέουμ στο Άμστερνταμ.

Η σύνθεση βρίσκεται σε υπέροχη αρμονία και υπάρχει τέλεια γεωμετρική σχέση ανάμεσα σε όλα τα στοιχεία του πίνακα. Η σκηνή διαδραματίζεται σε ένα εσωτερικό χώρο σπιτιού όπου απεικονίζεται μια γυναικεία μορφή πλάγια, φορώντας ένα μπλε ριχτό ρούχο και κρατώντας ένα γράμμα με το βλέμμα της στραμμένο σε αυτό. Θεωρείται μάλιστα ότι η γυναίκα έχει τα χαρακτηριστικά της γυναίκας του Βερμέερ.

Αμέσως δημιουργούνται ερωτήματα: η γυναίκα είναι έγκυος, όπως υποδηλώνει η εμφάνιση της; Τι είδους νέα διαβάζει; Παρά τις λεπτομερείς συγκρίσεις με τη μόδα της εποχής δεν έχει εξακριβωθεί αν η μητρική εμφάνιση της γυναίκας οφείλεται σε εγκυμοσύνη ή απλώς στα ρούχα της. Το φως που πέφτει από τα αριστερά (πάντα το φως στα έργα του Βερμέερ πέφτει από τα αριστερά) φωτίζει το γράμμα που κρατά στα χέρια της.

Στο τραπέζι, υπάρχει ένα παρατημένο μαργαριταρένιο κολιέ (σύμβολο αγνότητας ή και στοιχείο ματαιοδοξίας) αποκαλύπτει το ενδιαφέρον του Βερμέερ για την παραμικρή λεπτομέρεια καθώς και την ιδιαίτερη φροντίδα στην απόδοση του φωτός. Η άδεια καρέκλα, ο χάρτης και το γράμμα ίσως είναι αναφορά σε κάποιον απόντα, πιθανώς τον σύζυγο της γυναίκας.

Ο Βερμέερ δεν εισχωρεί ποτέ πλήρως στη ζωή των μοντέλων του. Περιορίζεται σε υπαινιγμούς για την κατάσταση τους, χωρίς ποτέ να εισβάλλει στον ιδιωτικό τους χώρο ή να παρεισφρέει στα προσωπικά μυστικά τους.

Το Κορίτσι με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι, περ.1665, Μαουρίτσχοις, Χάγη

2010-11-14T17:35:00.006+02:00

Το πορτρέτο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα του Βερμέερ αλλά παρ'όλες τις προσπάθειες δεν έχει εξακριβωθεί η ταυτότητα του μοντέλου. Η γοητεία του ίσως έγκειται στο ότι αποτελεί μια υποβλητική έκφραση της διαχρονικής γυναικείας ομορφιάς.

Μερικές φορές αναφέρεται και ως "η Μόνα Λίζα του Βορρά" ή "η Ολλανδική Μόνα Λίζα".

Απεικονίζεται λοιπόν μια γυναικεία μορφή που ξεπροβάλλει από ένα σκοτεινό φόντο χάρη στο φως που εισάγεται από τα αριστερά (χαρακτηριστικό της τεχνοτροπίας του Βερμέερ, καθώς αξιοποιούσε το φως με ένα απαράμιλλο τρόπο για να δώσει εκφραστικότητα σε ένα πρόσωπο) και χάρη στον άσπρο γιακά που μας ωθεί να κοιτάξουμε προς το πρόσωπο.

Ο άσπρος γιακάς έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το σκούρο φόντο και η αίσθηση της τρίτης διάστασης ενισχύεται.

Τα χρώματα είναι κίτρινο, καφέ και μπλε. Το τελευταίο το οποίο είναι και το αγαπημένο του χρώμα έχει χρησιμοποιηθεί απλόχερα στο μαντήλι που φοράει στο κεφάλι το κορίτσι. Το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι που μας τραβά το βλέμμα είναι πιθανώς σύμβολο αγνότητας ή και στοιχείο ματαιοδοξίας.

Ο διάσημος αυτός πίνακας του έχει μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη το 2003, με τον τίτλο "Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι"

Η Γαλατού, περ.1660, Ρέικσμουζέουμ, Άμστερνταμ

2010-11-14T16:58:00.012+02:00

Στην προηγούμενη ανάρτηση μιλήσαμε για τον Ολλανδό ζωγράφο Βερμέερ (1632-1675) και είδαμε σύντομα τη βιογραφία του. Το θέμα που θα μας απασχολήσει, όπως ήδη έχουμε αναφέρει, είναι το πως απεικονίζονται οι γυναίκες της Ολλανδικής κοινωνίας μέσα στο έργο του.

Πρώτος πίνακας που θα αναλύσουμε είναι ο αγαπημένος μου που φέρει την ονομασία "Η Γαλατού'' ή "Η Υπηρέτρια που χύνει το γάλα", ο οποίος χρονολογείται γύρω στο 1660 και βρίσκεται στο Ρέικσμουζέουμ στο Άμστερνταμ.

Η σκηνή παίρνει μέρος σε ένα εσωτερικό χώρο σπιτιού και φωτίζεται διακριτικά από μια απαλή αχτίδα στα αριστερά από το παράθυρο. Η Ολλανδική τέχνη του 17ου αι. χαρακτηρίζεται όπως έχουμε αναφέρει ήδη από θέματα και φόρμες που συνάδουν με την εσωτερική διακόσμηση: σκηνές καθημερινότητας, προσωπογραφίες και νεκρές φύσεις.

Τα αντικείμενα στο τοίχο υποδηλώνουν το κοινωνικό περιβάλλον και μας δίνουν πληροφορίες για το σπίτι που στεγάζει το νοικοκυριό. Στο τραπέζι η νεκρή φύση έχει αποδοθεί με επιδέξιο ρεαλισμό. Επιδεικνύουν, επίσης, την ικανότητα του Βερμέερ να προσαρμόζει τη ζωγραφική του για να αποδώσει εύστοχα διαφορετικές επιφάνειες και δομές.

Η φιγούρα της γυναίκας είναι προφανώς η αλληγορία της ίδιας της ζωγραφικής καθώς έχει πάνω της τα τρία βασικά χρώματα: κίτρινο, μπλε, κόκκινο και είναι τόσο γοητευτική που μας κάνει σχεδόν να παραβλέψουμε τη φροντίδα με την οποία ζωγράφισε ο Βερμέερ την υπόλοιπη σκηνή. Η γυναικεία μορφή είναι ένα σοβαρό, γεροδεμένο κορίτσι που αποτελεί σχεδόν εμβληματική μορφή της Ολλανδίας του 17ου αιώνα. Είναι ευημερούσα και οικονόμα, σωματικά υγιής και ηθικά ενάρετη, χαρακτηριστικά τα οποία ο Βερμέερ φροντίζει να δώσει στις γυναίκες των έργων του.

Ο πίνακας αυτός είναι διάσημος και θεωρείται ότι συμβολίζει την Ολλανδική αρετή της Οικονομίας, θεωρία που γίνεται άμεσα αντιληπτή εάν προσέξει κανείς το πόσο αποφασισμένη φαίνεται η γυναικεία μορφή ώστε να μην χυθεί ούτε σταγόνα γάλα. Το γάλα είχε σημαντική θέση στην Ολλανδική οικονομία. Έτσι, είναι μια καθημερινή σκηνή που της προδίδεται μεγαλύτερη έννοια, καθώς πρόκειται για μια ιεροτελεστία.

Αποτελεί, τέλος, ένα παραπέρα βήμα προς την κατεύθυνση της οπτικής εντύπωσης. Τα αντικείμενα προβάλλουν εδώ σαν αιώνιες φόρμες, τοποθετημένες σε έναν ιδανικό χώρο, ενώ ένας στιλπνός φωτισμός σκεπάζει πρόσωπα και αντικείμενα με την ίδια ψυχρή αποστασιοποίηση.

Johannes Vermeer (1632-1675)

2010-11-13T14:34:00.008+02:00

Ένας από τους αγαπημένους μου ζωγράφους είναι ο Ολλανδός Johannes Vermeer (1632-1675). Ο Βερμέερ έζησε και εργάστηκε στην περιοχή του Ντελφτ της Δυτικής Ολλανδίας κατά τον 17ο αι. Στην Ολλανδία η άνθηση της ζωγραφικής τον 17^ο αι. είναι ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια σε ολόκληρη την ιστορία της τέχνης. Κατά τον λεγόμενο Χρυσό αιώνα, στην Ολλανδία παρήγαγαν περισσότερουυς πίνακες από οποιαδήποτε άλλη χώρα που προορίζονταν για ιδιωτικές συλλογές.

Για τη ζωή του έχουμε ελάχιστα στοιχεία, αλλά γνωρίζουμε ότι κύρια απασχόληση του πατέρα του και αργότερα του ίδιου ήταν το εμπόριο πινάκων. Επίσης, διετέλεσε μέλος, ίσως και Πρόεδρος, της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά στο Ντελφτ (Ο Άγιος Λουκάς είναι ο προστάτης άγιος των ζωγράφων). Μετά το θάνατο του Φαμπρίτσιους Κάρελ (1622-1654) ο οποίος αποτέλεσε κεντρική φιγούρα της καλλιτεχνικής σκηνής του Ντελφτ στα μέσα του 17^ου αιώνα, άρχισε να αναπτύσσει το προσωπικό του ύφος, ένα ύφος κλασικό, πέρα από το χρόνο, μνημειώδες, που στηρίζεται στη γεμάτη πάθος αλλά και αποστασιοποιημένη ταυτόχρονα παρατήρηση της πραγματικότητας στις καθημερινές της εκφάνσεις, με τη σπιτική ζωή και ανυψώνεται στο επίπεδο της ποίησης. Σήμερα, ο Βερμέερ θεωρείται σαν ένα από τους μεγαλύτερους Δασκάλους .

Στους πίνακες του, η όσο το δυνατόν πιο πλήρης αναπαράσταση της πραγματικότητας επιτυγχάνεται με τη βοήθεια μηχανικών και εικονογραφικών μέσων:ο σκοτεινός θάλαμος[1],οι καθρέπτες, το απαλό και λεπτό χρώμα που η υφή του δεν καταστρέφει τη ψευδαίσθηση της απομίμησης, η τονική και γεωμετρική σπόδοση του ζωγραφικού χώρου, ο ‘γλυπτικός’χαρακτήρας των μορφών, όλα αυτά χρησιμοποιούνται χωρίς κανένα ενδοιασμό για να τονίσουν την εικαστική διαδικασία. Στα έργα του περιλαμβάνονται σηνές της καθημερινότητας, προσωπογραφίες, αλληγορίες και συμβολισμοί, ενώ ενδιαφέρον έδειξε και στις επιστήμες με απεικονίσεις της μουσικής, της γεωγραφίας , της αστρονομίας κλπ.

Ένα από τα θέματα που πάντα ήθελα να αναφερθώ είναι στο πως ο Βερμέερ απεικονίζει τη γυναικεία φύση μέσα στο έργο του. Ο Βερμέερ έδειξε μια εξαιρετική ικανότητα να εισχωρεί στη γυναικεία διανοια, στα αισθήματα και τα μυστικά της. Οι γυναίκες της Ολλανδικής κοινωνίας, σύμφωνα με το δόγμα του καλβινισμού[2], ήταν φύλακες της οικογένειας, υπεύθυνες για την εκπαίδευση των παιδιών και προστάτιδες της ηθικής και της τάξης. Ήταν γυναίκες εύρωστες και δραστήριες. Μέσα από το έργο του ο Βερμέερ μας εισάγει στον γυναικείο κόσμο της σεμνότητας, της συγκρατημένης χαράς, της σιωπηλής περισυλλογής αλλά και σε στιγμές διασκέδασης, ανησυχίας και πάθους.

Στη συνέχεια θα δούμε μέσα στο έργο του, με παραδείγματα, όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά.

Βασική βιογραφία του Vermeer:

1632

Γεννιέται στο Ντελφτ

1652

Μετά το θάνατο του πατέρα του, συνεχίζει τη δουλειά ως έμπορος έργων τέχνης

1653

Παντρεύεται την Καταρίνα Μπόλνες

1654

Πεθαίνει σε ατύχημα ο Φαμπρίτσιους ο οποίος υπήρξε σημείο αναφοράς για τον Βερμέερ

1662-1663

Αναλαμβάνει σημαντικές θέσεις στη Συντεχνία των ζωγράφων

1664

Σύμφωνα με μαρτυρίες είναι μέλος της πολιτοφυλακής του Ντελφτ

1672

Ο οίκος της Χάγης τον καλεί στη Χάγη για να εκτιμήσει πίνακες

1675

Πεθαίνει σε ηλικία 43 ετών

[1]Ο θάλαμος σκοτεινός και ο θάλαμος φωτεινός είναι τεχνάσματα που χρησιμοποιούν το φως για να αποτυπώσουν το είδωλο ενός πορτρέτου, τοπίου κλπ. Στο χαρτί από όπου ο καλλιτέχνης μπορεί στη συνέχεια να το αντιγράψει ή να το αναπαράγει. Ο σκοτενός θάλαμος χρησιμοποιεί την ίδια οπτική αρχή που χρησιμοποιείται και στη φωτογραφία ενώ ο φωτεινός θάλαμος χρησιμοποιεί ένα πρίσμα για το σχηματισμό του ειδώλου.
[2] Η Ολλανδία είχε υιοθετήσει τον Καλβινισμό ως επίσημη θρησκεία της χώρας.

Βιβλιογραφία:
"Βασικές έννοιες της Ιστορίας της Τέχνης", Heinrich Wolfflin, εκδ.Επίκεντρο, Θεσ/νίκη 2006.
"Τέχνη και Οπτική Αντίληψη, Η ψυχολογία της δημιουργικής όρασης", Rudolf Arnheim,εκδ.Θεμέλιο, Αθήνα 2004.
"Το Μικρό βιβλίο των Μεγάλων Ζωγράφων" εκδ.Ψυχογιός, Αθήνα.
"Η Ευρωπαική Ζωγραφική του 17^ου αι.Το Μπαρόκ", Χρύσανθος Χρήστος, εκδ.Νέα Πορεία, Θεσ/νίκη 1973.

O Tintoretto στην Εθνική Πινακοθήκη!

2010-11-12T12:59:00.001+02:00

Μια σπάνια οροφογραφία η "Αλληγορία της μουσικής" (διασ. 3,35x2,40µ.), του Ιταλού καλλιτέχνη Tintoretto,Jacopo Robusti (1518-1594), θα βρίσκεται στην αίθουσα ευρωπαικών συλλογών της Εθνικής Πινακοθήκης στην Αθήνα.

Στο έργο βλέπουμε τη φτερωτή μορφή της Διάνοιας σε μια σύνθεση που υπάρχουν τρεις γυναικείες μορφές. Μια αοιδός, μία που χορδίζει το λάουτο της και μια άλλη που φαίνεται να ακούει προσεκτικά. Θεωρείται ένα έργο που δεν αναπαριστά την ίδια τη μουσική εκτέλεση, αλλά το συντονισμό που είναι απαραίτητη προυπόθεση για τη μουσική.

Ένα άλλο έργο του ίδιου καλλιτέχνη που βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη είναι " Η Αγία Μαργαρίτα", που χρονολογείται περίπου το 1550.

Ο Tintoretto είναι ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της Βενετικής Σχολής στη «Χρυσή εποχή» της Βενετίας στο τέλος της Αναγέννησης (16ος αιώνας).Το όνομα του συνδέεται με ονόματα όπως του Βερονέζε (Veronese), του Σιαβόνε (Schiavone), του Σαλβιάτι (Salviati) και του Τισιανού (Titian), ενώ από το 1540 περίπου γίνεται φανερή η επίδραση του Μιχαήλ-Αγγέλου (Michelangelo) στα έργα του.

http://www.jacopotintoretto.org/

Εθνική Πινακοθήκη

Gallery of art

Πηγές: Τα Νέα, Περιοδικό Αρχαιολογία

Το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης επιστρέφει στην Αίγυπτο αντικείμενα

2010-11-11T11:34:00.004+02:00

Ένα αξιοσημείωτο νέο είναι ότι το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης δέχθηκε να επιστρέψει στην Αίγυπτο θραύσματα, που προέρχονται από τον τάφο του Τουταγχαμών, φαραώ της 18ης δυναστείας που πέθανε σε ηλικία 18 ετών και ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Βρετανό αρχαιολόγο Κάρτερ.

Τέσσερα από τα αντικείμενα, σύμφωνα με την ανακοίνωση, έχουν «σημαντικότερο ιστορικό ενδιαφέρον», ιδιαίτερα ένα μικρό σκυλί από ορείχαλκο και ένα στοιχείο περιδέραιου που αναπαριστά μια σφίγγα.

Μήπως να ελπίζουμε και για τα δικά μας;

Πηγή:Περιοδικό Αρχαιολογία, in.gr

Αρχαίοι Ελληνικοί Θησαυροί

2010-11-09T10:45:00.003+02:00

14 Απριλίου-31 Δεκεμβρίου 2010
Νομισματικό Μουσείο, Ιλίου Μέλαθρον, Πανεπιστημίου 12 Αθήνα, Ελλάδα.
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Κυριακή 8:30 -15:00

Πληροφορίες στα τηλέφωνα: 210 3612190, 210 3612519
www.nma.gr
nm@culture.gr

Βραβείο στο Μουσείο της Ακρόπολης

2010-11-08T18:48:00.003+02:00

Το βραβείο του «Καλύτερου Μουσείου του Κόσμου» κέρδισε το Μουσείο της Ακρόπολης στον διαγωνισμό που πραγματοποίησε η Ένωση Δημοσιογράφων Τουριστικών Συντακτών Βρετανίας.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

2010-07-03T13:48:00.003+03:00

Ένα καλό site που θα ήθελα να σας προτείνω είναι του φίλου μου Κωνσταντίνου στο οποίο μπορείτε να βρείτε εκπαιδευτικό υλικό, παρουσιάσεις, κείμενα & άρθρα για την ιστορία και την αρχαιολογία.

http://www.istoriakaiekpaideysi.gr/

Αρχαία στο κέντρο του Πειραιά!

2010-04-16T19:23:00.003+03:00

Στη γωνία της πλατείας τού υπό αναστήλωση Δημοτικού Θεάτρου του Πειραιά , επί της Βασιλέως Γεωργίου Α΄, βρέθηκε ένα βοτσαλωτό δάπεδο της ελληνιστικής εποχής το οποίο αποτελεί τμήμα μεγάλου κτιρίου της ίδιας εποχής με κεντρική αυλή πλαισιωμένη με δωμάτια.
Οι αρχαιότητες που θα διατηρηθούν επί της πλατείας αποτελούν συνέχεια εκείνων που είχαν εντοπιστεί ήδη στο εσωτερικό του θεάτρου- στα υπόγεια του φουαγιέ και της σκηνής- και τα οποία διατηρήθηκαν σε κατάχωση.

Πηγή: Περιοδικό Αρχαιολογία

8η Διεθνής Συνάντηση Αρχαιολογικής Ταινίας ΑΓΩΝ

2010-04-12T21:00:00.003+03:00

11-16 Μαίου 2010 στον Κινηματογράφο Απόλλων (Σταδίου 19, Αθήνα)

Η 8η συνάντηση του ΑΓΩΝΑ με θέμα την αρχαιολογία, τις λαικές τέχνες και παραδόσεις του σήμερα που σήμερα πια χάνονται, καθώς και την πολιτισμική κληρονομιά γενικότερα. Θα προβληθούν 54 συνολικά ταινίες (ελληνικής και ξένης παραγωγής), με θέματα από όλον τον κόσμο. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την ιστοσελίδα: www.sitemaker.gr/agwn

Η Αρχαιότητα στην 7η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης

2010-04-11T22:34:00.005+03:00

22-25 Aπριλίου 2010 στην 7η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης θα έχουμε την ευκαιρία να ανακαλύψουμε τη λογοτεχνία της Κίνας διαμέσου της παράλληλης ιστορικής συνέχειας των αρχαίων πολιτισμών.
Φιλοδοξία των διοργανωτών είναι να παρουσιάσουν το σύγχρονο πρόσωπο ενός αρχαίου πολιτισμού. Θα υπάρξουν παρουσιάσεις βιβλίων καθώς και εκθέσεις.

"Μύρτις"

2010-04-11T18:35:00.006+03:00

H Μύρτις έδειξε το πρόσωπο της! Το κρανίο της «Μύρτιδος» που πέθανε στον μεγάλο λοιμό του 430 π.Χ., αποκαλύφθηκε στις ανασκαφές του Κεραμεικού και στη συνέχεια ανασυστάθηκε στα εργαστήρια αναδεικνύοντας τη μορφή και τα χαρακτηριστικά των αρχαίων Αθηναίων. Η ανάπλαση του προσώπου νεαρής κοπέλας, που πέθανε στον μεγάλο λοιμό το 430 π.Χ., φέρνει στο φως για πρώτη φορά μια μορφή από την Αρχαία Αθήνα. Το πρόγραμμα ανάπλασης του προσώπου της αποτελεί μια πρωτοποριακή διεθνώς προσπάθεια, που ξεκίνησε από τα αρχαιολογικά ευρήματα ανασκαφής στον Κεραμεικό. Την Πέμπτη 15/04/2010 στο Μουσείο ΓΑΙΑ Γουλανδρή στις 19:30 μην χάσετε τα εγκαίνια της έκθεσης. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοστελίδα: http://www.myrtis.gr/
Για να δείτε το trailer της έκθεσης επισκεφτείτε : http://www.myrtis.gr/?p=103

The Archaeological Museum of Naxos, August 2009

2009-08-25T23:15:00.007+03:00

The “Kouroi” of Naxos, August 2009

2009-08-25T18:40:00.010+03:00

The 12 meter long unfinished Statue of Dionysos (Kouros):

Kouroi:

The Temple of Dionysos, Naxos (Greece), August 2009

2009-08-25T17:54:00.007+03:00

To καλοκαίρι του 2009 είχα την ευκαιρία να πάω στην πανέμορφη Νάξο για πρώτη φορά στη ζωή μου. Το νησί είναι πανέμορφο, καθώς συνδυάζει θάλασσα και βουνό με τις πανέμορφες παραλίες και τα ορεινά χωριά που διαθέτει. Ένα όμως αξειοσημείωτο γεγονός είναι οι αρχαιολογικοί χώροι του νησιού. Δυστυχώς δεν μπόρεσα να επισκεφτώ όλους τους αρχαιολογικούς χώρους, αλλά νομίζω ότι επισκέφτηκα όσο το δυνατόν τους πιο σημαντικούς. Ένας από αυτούς ήταν το Ιερό του Διονύσου στα Ύρια. Πρόκειται για ένα Ιερό του οποίου τα μέρη που σώζονται βρέθηκαν ανάμεσα στο χωριό Γλινάδο και τη θάλλασσα. Ο ναός διατηρήθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα, από το τέλος της γεωμετρικής εποχής ως την προχωρημένη ρωμαική εποχή. Μάλιστα, ο ναός των Υρίων μαζί με το Ιερό του Γύρουλα θεωρείται αρχιτεκτονικά ο πρόδρομος του Παρθενώνα.

Ο φύλακας του ιερού,χωρίς να είναι αρχαιολόγος, αλλά ένας πολύ αγαπητός άνθρωπος και έχοντας δουλέψει εκεί για χρόνια, είναι σε θέση αν ποτέ επισκεφτείτε τον αρχαιολογικό χώρο να σας πληροφορήσει κατάλληλα για όλες τις λεπτομέρειες του ιερού, ιστορικά και αρχαιολογικά.

Δυστυχώς, δεν υπάρχει για τη Νάξο και τους αρχαιολογικούς της χώρους, πέρα από τα επιστημονικά βιβλία, ένα βιβλίο-οδηγός που θα μπορούσε να παρέχει πληροφορίες στον απλό επισκέπτη. Και αυτό ήταν ένα παράπονο τόσο των κατοίκων όσο και του τουριστών.

Temple of Demeter,Naxos(Greece)-August 2009

2009-08-22T21:55:00.011+03:00

Ιερά Μονή Τιμίου Σταυρού Δολιανών-Κρανιάς, Ιούλιος 2009

2009-08-05T10:13:00.011+03:00

Η Ιερά Μονή Τιμίου Σταυρού Δολιανών, έχοντας 13 τρούλους, αποτελεί έναν από τους πιο αξιόλογους βυζαντινούς ναούς της Ελλάδας. Κτίσθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα σε ρυθμό βασιλικής με τρία κλίτη. Αρχικά λειτούργησε ως μοναστήρι αλλα εγκαταλείφθηκε το 1924. Εξωτερικά μπορεί κανείς να διακρίνει ανάγλυφες παραστάσεις, κάτι που συναντάμε και σε άλλες εκκλησίες της περιοχής.

Αρχαιολογικό Μουσείο Ναυπλίου/Archaeological Museum of Nafplio(Greece),11.07.2009

2009-07-16T23:01:00.007+03:00

Μουσείο Ακρόπολης/The Acropolis Museum,28.06.2009

2009-07-16T22:25:00.009+03:00

Σούνιο, Ναός του Ποσειδώνα/Sounio, Temple of Poseidon

2009-07-15T00:30:00.009+03:00

Δωρικός & Ιωνικός Ρυθμός

2008-06-29T10:58:00.007+03:00

Δωρικός Ρυθμός:

Ιωνικός Ρυθμός:

1632	Γεννιέται στο Ντελφτ
1652	Μετά το θάνατο του πατέρα του, συνεχίζει τη δουλειά ως έμπορος έργων τέχνης
1653	Παντρεύεται την Καταρίνα Μπόλνες
1654	Πεθαίνει σε ατύχημα ο Φαμπρίτσιους ο οποίος υπήρξε σημείο αναφοράς για τον Βερμέερ
1662-1663	Αναλαμβάνει σημαντικές θέσεις στη Συντεχνία των ζωγράφων
1664	Σύμφωνα με μαρτυρίες είναι μέλος της πολιτοφυλακής του Ντελφτ
1672	Ο οίκος της Χάγης τον καλεί στη Χάγη για να εκτιμήσει πίνακες
1675	Πεθαίνει σε ηλικία 43 ετών